جنبه های اقتصادی ارگونومی

کلمه “ارگونومی” از دو کلمه “ارگو” به معنی کار و “نوموس” به معنی قانون و قاعده طبیعی مشتق شده است و در لغت به معنای قوانین طبیعی کار است. در اصطلاح کاربردی علم ارگونومی مجموعه دانشی است که از تلفیق علوم زیستی، فیزیولوژی و محیط کار به وجود آمده است که سعی دارد ابزارها و مجیط کار را با توجه به در نظر گرفتن توانایی های جسمانی، فکری و محدودیت ها و علایق انسان ها طراحی کند.

ارگونومی علمی است که انسان و تعامل آن  را با محصولات، تولیدات، تجهیزات، امکانات، روش ها و محیط کار و زندگی مورد مطالعه قرار می دهد و علی رغم علوم فنی و مهندسی، که عمدتاً به تکنیک ها و فنون می پردازد، بر انسان و طراحی وسایل برای افراد تاکید دارد (ساندرز و دیگران، 1387، 31 )

ارگونومی علم مطالعه انسان ها در حین انجام کار، برای درک ارتباط پیچیده میان افراد و جنبه های فیزیکی و روان شناختی محیط کار، نیازهای شغلی و روش های کار می باشد. ( رشیدی، 1373، 54.)

ارگونومی عبارت است از کاربرد اطلاعات علمی موجود دربارۀ انسان (و روش های علمی کسب چنین اطلاعاتی) برای حل مشکلات طراحی (چوبیه، 1375، 12)

ارگونومی علمی است انسان محور که که از رابطه عام و موثر میان انسان و تکنولوژی سخن می گوید و می کوشد تا با شناخت تعامل میان عوامل انسانی و ویژگی های تکنولوژی و محیط، بیشترین بهره وری را برای یک سازمان ایجاد نماید (وثوقی و همکاران، 1388،ص 80)

ارگونومی عبارت است از کاربرد اطلاعات علمی درباره ی انسان برای حل مشکلات طراحی (بدین ترتیب ارگونومی ظرفیت ها و توانمندی های انسان را مورد مطالعه قرار میدهد و سپس اطلاعات بدست آمده را در طراحی مشاغل، فرآورده ها، محیط کارو حتی محیط زندگی وتجهیزات به کار می بندد ((کلباسی، 13841)

ارگونومی علمی است که موانع سر راه کیفیت، بهره وری و ایمنی و کارایی را به وسیله متناسب سازی فعالیت ها، محصولات و محیط با انسان حذف می کند .

انجمن بین المللی ارگونومی، ارگونومی را اینگونه تعریف می کند : “ارگونومی علمی است که دانش حاصل از علوم انسانی را با مشاغل ، سیستم ها، محصولات و محیط زیست با توجه به توانایی های جسمانی و روانی و محدودیت ها ی انسانی مرتبط می سازد ” (حبیبی، 1377، 29)

ارگونومی یا مهندسی انسان توسط سازمان بین المللی ( I. L. O) چنین تعریف شده است:

ارگونومی عبارت است از بکارگیری علم بیولوژی و پیوستگی آن با علوم فنی و مهندسی و نائل شدن به تعادل لازم بین کار و کارگر که منجر به فعالیت و انجام مناسب و صحیح کار گردد.

ارگونومی عبارت است از علم به کار گیری بهینه از ابزار کار در محیط کاری، به نحوی که حداکثر بازدهی در تولیداتی که انسان در آن نقش دارد، به دست آید، در حالی که کارگر یا کاربر حداکثر رضایت را از کاربرد ابزار مزبور و هم چنین از محیط کاری داشته باشد و این در حالی است که میزان ایمنی لازم در کار برای کارگران و کاربران فراهم شده است (کارزار جدی، 1379، 50 )

ارگونومی رابطه بین انسان و محیط زندگی اش را مورد مطالعه قرار می دهد، به نحوی که از حداکثر توانمندی های انسان استفاده شده و نیازمندی های شغلی از توانمندی های فرد تجاوز نکند. پس باید بین فرد و شرح وظایف وی، توانمندی ها نیازمندیهای شغلی وی تناسب لازم وجود دشته باشد (گنجی پور، 1384، 1)

با توجه به تعاریف فوق؛ علم ارگونومی از رشته هایی نظیر : پزشکی، فیزیولوژی، آمار، روان شناسی، مردم شناسی، آناتومی، بیومکانیک و سنجش ابعاد و اجزای بدن انسان برای طراحی  ماشین و محیط کار سود می برد . در واقع، ارگونومی یک علم چند رشته ای است که ارتباط متقابل تکنولوژی ، محیط و نیازهای روحی و جسمی انسان را برقرار می کند. در ایالات متحده آمریکا، به جای واژه ارگونومی، عبارت مهندسی فاکتورهای انسانی را به کار می برند. انجمن فاکتورهای انسانی و ارگونومی آمریکا نیز بر روش های طراحی تاکید داشته و مهندسی فاکتورهای انسانی را چنین تعریف می کند: “کشف و کاربرد اصول مربوط به رفتار انسان و خصوصیات طراحی،ارزیابی، فرایند نگهداری محصولات و سیستم ها با هدف ایمن بودن، اثربخش بودن و ایجاد رضایت در بین کارکنان. ”

علم ارگونومی به معنای صحیح و قانونمند کردن کار کردن است که در ترجمه آمریکایی همانطور که بیان شد مهندسی فاکتورهای انسانی، تا حدی بیانگر هدف ارگونومی در زمینه ی راحتی انسان است. اما باید توجه داشت که همیشه ارگونومی به معنای مهندسی فاکتورهای انسانی نیست. چرا که در بعضی مواقع می بینیم که برای تحقق هدف باید به مهندسی فاکتورهای تجهیزات توجه کرد. برای مثال اگر کارگری که در کنار یک نوار نقاله قطعات را برروی نوار نقاله قرار می دهد از قد مناسبی برای این کار برخوردار نباشد، نباید با توقف خط تولید و صرف هزینه های تغییرات ارتفاع نوار نقاله را برای آن فرد مناسب کرد ، بلکه باید از میان کارگران، فردی را که دارای قد مناسب با ارتفاع نوار نقاله است  برای این کار انتخاب کرد. در واقع باید گفت مهندسی فاکتورهای انسانی و مهندسی فاکتورهای تجهیزات مانند دو چشم برای ارگونومی است که اگر چه با یک چشم می توان دید ولی با دو چشم دید بهتری نسبت به مسائل میتوان داشت (مباشرپور، 1384، 2)

اهداف اساسی علم ارگونومی، بهبود نحوه ی انجام کار، روش های کار و ابزار کار، انطباق آنها با ویژگی های روانی و جسمانی انسان است. البته باید توجه داشت که با مراعات اصول ارگونومی، فشار کاری و خستگی های بی مورد کاهش می یابد. همچنین، ارگونومی در پی انطباق علمی شغل، شرایط، ابزار و محیط کار با مشخصات فیزیکی و بدنی انسان و نیز تعیین نیرو و توانایی جسمی اوست، باید شغل و محیط کار چنان طراحی شود که با مشخصات فیزیکی میانگین افراد با ملحوظ کردن انحراف معیارهای مربوطه) مطابقت داشته باشد ( (فروزانفر، 1378، 19 )

از دیگر اهداف ارگونومی عبارت است از تقلیل فشار کار، خستگی و فرسودگی ای که بیهوده ایجاد می شود و سعی بر این است که کار با دستگاه را به خاطر شخص تغییر دهند و نهایتاً هدف اصلی آن حمایت، حفاظت و ایمن نگه داشتن انسان است. در ارگونومی برای بهتر کردن کار سعی می شود که کارهای خسته کننده تغییر داده شود تا شخص در کار خود راحت باشد و هر کس با کمی تمرین بتواند آن کار را به آسانی انجام دهد. در نتیجه اعمال صحیح ارگونومی باعث ارتقاء بهره وری نیروی کار شده و توان تولید و کارایی فرد را به اندازه قابل ملاحظه ای افزایش میدهد (غنیان، 1381، 48)

شاید به ظاهر تصور شود که به کارگیری علم ارگونومی باعث بالا رفتن هزینه های تولید می گردد ولی برخلاف آنچه که تصور می شود بررسی های آماری نتایج زیر را به دنبال داشته است :

-بهبود کیفیت و افزایش تولید

– کاهش هزینه های درمانی

– افزایش بهره وری

– استفاده بهینه از نیروی کار

– افزایش درآمد ملی و منافع اقتصادی( صدرا ابرقویی، 1384، 5)

2-3مراحل توسعه ارگونومی

میتوان گفت عوامل انسانی هنگامی پدیدارشد که انسانهای اولیه برای نخستین بار ابزارها و اسباب های ساده ای ساختند . اما چنین گفته ای ممکن است تا حدودی مبتنی بر فرضیات باشد. پیدایش حوزه عوامل انسانی با وقوع تحولاتی در فن آوری کاملا عجین بوده است و آغاز پیدایش آن به انقلاب صنعتی اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم برمیگردد. مثلا در اوایل قرن بود که فرانک و لیلیان گیلبرت کار پژوهشی خود را در زمینه حرکت پژوهی و مدیریت کارگاه آغاز کردند. کار پژوهشی این دو تن را می توتن به منزله یکی از گام های اولیه در قلمرویی که بعدها عوامل انسانی نام گرفت تلقی کرد. پس از جنگ جهانی دوم و به وبژه با روشن تر شدن مشکلات کاری و حتی تلفات ناشی از عدم توجه به دانش ارگونومی در محیط کاری، نیاز به طراحی محل کار به صورت ارگونومیک بیشتر احساس شد. پیچیدگی اشتباه های احتمالی در زمینه های مختلف همچون هواپیماهای جنگی، رادار و دیگر تجهیزات در طول جنگ، هم جنبۀ مهندسی و هم جنبۀ رفتاری داشت و گروه هایی متشکل از روان شناسان، مهندسان، انسان شناسان و فیزیولوژیست ها، همراه با هم کوشش هایی را در جهت حل مشکلات طراحی و آموزش آغاز کردند. چنین کوشش هایی که در خلال جنگ جهانی دوم در آمریکا و انگلستان، به طور هم زمان آغاز شده بود باعث گردید تا دانش ارگونومی شروع به رشد و توسعه کند و در اغلب کشورهای اروپایی مورد توجه واقع شود.

در دهۀ 1980 میلادی، متاسفانه فجایع تکنولوژی بسیاری رخ داد و موجب شناخته شدن هر چه بیشتر دانش ارگونومی در میان مردم شد و کارخانه سازان، کارخانه داران، کارگران، دولتمردان و به تبع آن عامۀ مردم به طراحی ارگونومیک روی آوردند.

در 4دسامبر 1984میلادی، نشت گاز متلیو سوسیانات در کارخانه تولید سموم دفع آفات شرکت یونیون کار باید در بوپال هند، سبب مرگ نزدیک به 4000تن و آسیب دیدن 200000نفر دیگر شد. دو سال بعد، در 1986 میلادی، انفجار شدیدی در نیروگاه هسته ای چرنوبیل در شوروی سابق، سبب مرگ 300نفر و قرار گرفتن طیف وسیعی از مردم در معرض تابش های زیان آور و آلوده شدن میلیون ها هکتار زمین به رادیو اکتیو شد. سه سال بعد در 1989 میلادی در یک واحد تولیدی مواد پلاستیکی متعلق به شرکت نفت فیلیپس در تگزاس انفجاری رخ داد که شدت این انفجار معادل انفجار 10 تُن  تی.ان.تی بود. 23 نفر کشته و 100 نفر مجروح شدند. به باور کارشناسان ، علت اصلی  تمامی این حوادث ناشی از عدم طراحی صحیح ارگونومیک بوده است(ساندرز، 1378، 8-6)

سال 1994 را باید سرآغاز حرکت ارگونومی در معنای علمی آن دانست و در همین سال بود که اولین انجمن ارگونومی در انگلستان تاسیس شد و با شکل گیری منسجم  این علم در دوره های زمانی مختلف، نقش خود را در عرصه های مختلف نشان داد.

 

جدول شماره 2-1 مراحل توسعه ارگونومی

دهه 1950 ارگونومی نظامی
دهه 1960 ارگونومی صنعتی
دهه 1970 طراحی ارگونومیک محصول برای مصرف کننده
دهه 1980 سیستم انسان و ماشین
دهه 1990 ارگونومی شناختی و ارگونومی کلان
دهه 2000 ارتباطات ارگونومیک (جهانی)
مرحله بعد ارگونومی فرهنگی

وثوقی و همکاران1388

 

ظهور اولیه ارگونومی در ارتباط با پیوستگی  بین انسان و محیط کارش را میتوان به زمان جنگ جهانی اول مرتبط دانست. کارگران در کارخانجات مهمات سازی مهم ترین نیروهای محافظ و تداوم دهنده تلاش های جنگی محسوب می شوند ولی با تحت فشار قرار دادن آنها به منظور بازدهی بیشتر،  تعدادی از عوارض غیر قابل پیش بینی به تدریج ظاهر گردید که کوشش های انجام شده به منظور حل تعدادی از این مشکلات در سال 1915 منجر به تاسیس کمیته بهداشت کارگران مهمات سازی گردید که مشتمل بر تعدادی از افراد آموزش دیده در علوم فیزیولوژی و روانشناسی  می گردیدند.

در پایان جنگ جهانی اول، کمیته مزبور به شکل هیئت تحقیقات خستگی صنعتی تغییر هویت داد که عمده تحقیقات این هیئت بر مطالعه روی مسائل خستگی در صنعت متمرکز گردید. در سال 1929 به هیئت تحقیقات بهداشت صنعتی تغییر نام داد و دیدگاه های آن به بررسی شرایط عمومی استخدام صنعتی به وبژه ار نقطه نظر حفظ بهداشت در بین کارگران و نیز کارایی صنعتی آنان معطوف شد. این هیئت از متخصصینی تشکیل یافته بود که در زمینه های فیزیولوژی، روان شناسی، پزشکی و مهندسی از مهارت های خاصی برخوردار بودند که تواماً و  به طور مجزا پیرامون مشکلات گریبانگیر یک منطقه وسیع کاری به تحقیق می پرداختند و تحقیقات بیشتر بر شرایط وضعیتی، حمل بار، فیزیک مرد و زن به هنگام کار، فواصل استراحت، بازرسی، روشنایی، حرارت، تهویه، انتخاب موسیقی در حین کار، و اموزش متمرکز می گردید. با شروع جنگ جهانی دوم، پیشرفت سریعی در زمینه تجهیزات مسائل نظامی به وقوع پیوست. پس از ورود ارگونومی به حوزه های صنایع نظامی سپس یه صنایع عمومی، ارگونومی به تولید محصول از منظر مشتری پرداخت. ورود آنتروپومتری و توجه به ابعاد انسان شناسی در طراحی محصول در این مقطع بود که مورد تمرکز بیشتری قرار گرفت. نظام ارگونومی در جستجوی  به حداکثر رساندن سطح ایمنی، کارائی و آسایش اپراتور توسط متناسب کردن نیازهای ماشین و اپراتور با ظرفیت های اوست. بدینسان در تعامل انسان و ماشین رابطه ای ما بین این دو جزء ایجاد می گردد که در نتیجه ماشین ارائه گر اطلاعاتی به انسان می شود که این اطلاعات از طریق دستگاه های خاص به او منتقل گردیده و او از راه کنترلهای گوناگون وضعیت ماشین را اصلاح نماید.

در ابتدا ارگونومی به تعامل انسان– ماشین  تنها از دیدگاه فیزیکی می نگریست اما در ادامه بر اساس مشکلات و حوادث پیش آمده و تحلیل آنها متخصصان ارگونومی دریافتند که حلقه مهمی که در این زنجیره تعاملات نادیده گرفته شده است، بار فکری وارد به انسان می باشد که همانند بار کار فیزیکی می بایست متناسب با انسان باشد. از این رو دامنه ارگونومی به محدوده ی علم روانشناسی نیز گسترش یافت و مبحث شناخت و فرایند های زیربط جهت تحلیل کار به منظور آسان سازی آن برای انسان به ارگونومی وارد شد. در ادامه آن نیز ارگونومی کلان و نقش آن در بهبود وضعیت سازمان به لحاظ مدیریت و عملیات سازمانی مطرح گردید، زمینه ای که مشارکت و تشریک مساعی جهت اجرای فعالیت ها را در سازمان به ارمغان آورد و این شاخه ها نیز با عنوان ارگونومی کلان به دنیای ارگونومی وارد شد اما این انتهای کار نبود زیرا اجرای کار گروهی و مشارکت نیازمند یکسری روابط منطقی و اصولی است تا بر این اساس با کنترین زمان و هزینه به  اهداف دست یافت. این فتح بابی بود تا ارتباطات ارگونومیک به میان آید.

ارتباطات بین افراد و گروه ها بر اساس فرهنگ جوامع متفاوت می باشد و این تفاوت در هر سازمان نیز بنابر   قومیت ها و در نتیجه  فرهنگ های مختلف دارای تفاوت خواهد بود. این موضوع سبب شد تا کانون توجهات ارگونومی به فرهنگی نیز معطوف گردد(همان منبع،84-82)

2-4تاریخچه ارگونومی در ایران

باید توجه داشت که هدف تمام فعالیت های تولیدی ” انسان” است، ابزار و وسایل کار در خدمت انسان هستند. و برای رفاه و تسهیل زندگی انسان  ابداع و ساخته شده اند. اصولا ماشین آلات و ابزار کار به دست انسان طراحی و برای  استفاده و مصرف انسان تولید می شوند، پس در این مورد مهم ترین اصلی که باید مورد توجه قرار بگیرد “انسان” است و بدین جهت آشنایی با ویژگی های انسانهای استفاده کننده، به منظور طراحی و ساخت صحیح ابزار و وسایل، اجتناب پذیر است. ضمناً باید در نظر داشت که ماشین آلات و سیستم های تولیدی طبق نیازهای فرهنگی و اقلیمی جوامع سازنده آنها ساخته و تولید شده اند و باید برای استفاده، مشخصات آنها را در نظر گرفت و سپس وارد کشور کرد و مورد استفاده قرار داد.

کشور ما همچون بسیاری کشور های در حال توسعه دیگر، طی سالیان دراز عمدتاً وارد کنندۀ ابزار کار، وسایل زندگی، ماشین آلات، تکنولوژی و سیستمهای تولیدی از کشورهای پیشرفته ای بوده است که این ابزار و ماشین آلات و سیستم های تولیدی بر اساس نیازهای همان جوانع  و منطبق با خصوصیات ویژه همان مردم ساخت شده اند و چون در ساخت این ابزار و ماشین آلات و سیستم های تولیدی بعضاً نیازهای مصرف کنندگان کشورهای تولیدکننده آنها باعث شده اند.

انسانها از نظر خصوصیات فیزیکی، روحی، اجتماعی، اخلاقیات، برخورداری از آگاهی های صنعتی، شرایط اقلیمی و جغرافیایی و غیره با یکدیگر متفاوتند و هر ملت خصوصیات ویژه ای دارد که بدون تردید آنرا از جوامع و ملل دیگر متمایز می سازد. بنابراین مهم ترین عامل در در برنامه های رشد و توسعه ی صنعتی، در نظر گرفتن عوامل و انسانی جامعه مصرف کننده کالاها می باشد. به این جهت ضروری است با شناخت این خصوصیات به طراحی و تولید وسایل و ابزار و ماشین آلات اقدام شود، تا این ماشین آلات و ابزار به بهترین نحو به منظور کمک به مردم آن جامعه به کارگرفته شود و واقعاً “آرام و راحت جان و مشکل گشا”  باشند، نه “قاتل نان و بلای جان و مزاحم” (کاظمی،1371، 57-56)

در ایران علم ارگونومی در در طول دهۀ 1970 با چند مطالعه انفرادی آغاز شد (مطالعات کاووسی، 1976، شاهنواز، 1977 و 1978  )علم ارگونومی در دوره تحصیلات مهندسی صنایع، توسط دکتر هوشنگ شاهنواز در دانشگاه فنی شریف معرفی شد. آن موقع ارگونومی یک یا دو واحد در تعداد کمی از دانشگاه ها ی کشور تدریس می شده است . اگر چه برای ایرانیان و صنایع، ارگونومی تا آن زمان موضوعی ناشناخته بود.

اولین توجه سیستماتیک  ارگونومی در صنایع ایران با یک پروژه در یکی از کارخانجات شهر صنعتی قزوین و با   همکاری مرکز ارگونومی کشورهای در حال توسعه شروع شد و مدیر کارخانه در فرآیند کار و پژوهش با علاقه مندی و تشخیص منفعت این رشته برای صنایع ایران، رسماً در فوریه 1996 دانشجوی دکتری ارگونومی صنعتی دانشگاه تکنولوژی ” لولئو” شد. در راستای فعالیت مرکز ارگونومی  کشورهای در حال توسعه در ایران و با همکاری موسسات ایرانی و ارگونومیست های علاقه مند ایران، در نهایت با همکاری یکی از دانشگاه های کشور  اولین دوره ارگونومی برای مدرسین ارگونومی اعضای هیئت علمی دانشگاه های کشور در سال 1379 برگزار گردید. در پایان یک هفته کارگاه، مجموعاً بیست نفر تصمیم میگیرند که برای تشکیل انجمن ارگونومی در ایران یک هیئت پیگیری موسس انجمن ارگونومی تشکیل شود و روز شانزدهم شهریور ماه، روز ارگونومی اعلام شود و افراد در این روز فراخوان شوند. در ظرف مدت کمتر از یکسال انجمن ارگونومی و مهندسی عوامل انسانی تاسیس شد و همکاری علاقه مندان به ارگونومی نشان داد که کار گروهی ایشان در یک جهت واحد هفتاد درصد ثمر بخش تر از حرکت تک تک آنهاست(شرعی، 1385، 9-8)

2-5 جنبه های بهداشتی ارگونومی

  • پیشگیری از بیماریها و اختلالات ناخواسته و غیبت
  • طراحی بهینه ایستگاه های کاری
  • بهترین استفاده از انرژی تلاش کاری
  • بهترین استفاده از منابع و قابلیت های کارگر

در محیط های کار به علت وجود عوامل مخاطره آمیز گوناگون امکان بروز بیماریهای شغلی امری معمول است. در بین عوارضی که سلامت افراد شاغل را بیشتر تهدید می کند عوارض اسکلتی و عضلانی محسوس تر است .

از دیدگاه ارگونومی جابه جایی بار به صورت دستی از طریق 6 فعالیت صنعتی انجام میشود :

بلند کردن، پایین آوردن، هل دادن، کشیدن، حمل کردن، نگه داشتن، جا به جایی بار به صورت دستی به صورت کوتاه مدت و چه در بلند مدت امکان صدمه زدن به انسان را به همراه دارد. در کل دو حالت متمایز برای بلند کردن بار به صورت دستی ممکن است :

حالت اسکات

حالتی که طی آن ستون فقرات کاملا به صورت کشیده و مستقیم نگه داشته می شود، زانوها خم شده و بار با دست ها به صورت محکم گرفته شده و با نیروی عضلات پا بار به طرف بالا هدایت می شود. در این حالت نیروی وارده بر ستون فقرات در حد قابل ملاحظه ای کنترل می شود.

حالت استوپ

حالتی که طی آن ستون فقرات خم شده و پاها مستقیم هستند. در واقع بلند کردن بار به این روش باعث می شود که نیروهای زیادی بر دیسک های بین مهره ای اعمال شوند. این حالت در مقایسه با حالت اول غیر ایمن است.

2-6جنبه های اقتصادی ارگونومی

  • استفاده بهینه از انرژی که باعث کارایی بیشتر می گردد
  • دوره های منظم کار و استراحت که باعث بهره وری بیشتر می شود
  • حذف خستگی که باعث افزایش کیفیت کار می شود

از دیدگاه اقتصاد، علم ارگونومی در صورت پیاده شدن در تمام سازمان ها باعث ایجاد بهره وری، افزایش تولید، کارایی بیشتر و جلوگیری از غیبت ها و خستگی در کار می شود و در نتیجه سبب افزایش درآمد ملی کشورها می شود.

کارمندی را در نظر بگیرید که روزانه 8 ساعت کار می کند و بنا به حرفه خود تمام این مدت را پشت میز می نشیند و با کامپیوتر کار میکند. پس از گذشت 2 ساعت مهره های گردن به خصوص دومین مهره گردن بسیار دردناک شده به طوری که فرد به سختی و با درد سوزناک می تواند گردن خود را به عقب هدایت کند. این درد باعث  می شود که فرد تا مدتی دست از کار بردارد و هر بار که به ادامه کار خود می پردازد دقتش در کار کمتر می شود و برای او ایجاد خستگی می کند ولی اگر میز کامپیوتر و صندلی فرد که از آنها در حین کار استفاده می کند از اصول این علم پیروی کند می توان گفت از خستگی فرد کاسته می شود و کارایی وی بالا می رود و یا حتی اگر فرد  پس از مدتی کار کردن از پشت میز بلند شود و کمی حرکات ورزشی انجام دهد، کار کردن آسان تر خواهد بود و از خستگی وی می کاهد.

اگر همین مساله را برای مدیر کارخانه یا سازمان که وجود وی در سر کار ضروری است در نظر بگیریم این وضعیت بحرانی تر می شود. فرض  کنیم این فرد بعد از گذشت مدتی کار بدون استفاده از ساز و کارهای این علم در محل کار خود دچار صدماتی شده و مجبور به استراحت در خانه شود. شاید نتوان گفت که کارخانه در این زمان فلج می شود اما مثل قبل کارایی نخواهد داشت اما اگر این مدیریت سازمان فنی و حرفه ای یا سرپرست در کارخانه ای که بر اساس اصول علم ارگونومی که در تمام زوایا پیاده شده کار می کرد قادر بود با کارایی و بازده بیشتر کار خود را بدون احساس خستگی انجام دهد. علم ارگونومی ثابت کرده که می توان کار را با فشار کمتری انجام داد به عبارتی از فشار های بی مورد کاست و کارایی را بالا برد.

بهینه سازی محیط کار خود و سرعت بخشیدن و صرفه جویی در مصرف انرژی بی مورد در داشتن اقتصادی بهتر به کشور ها  کمک می کند.

استفاده بهینه از اصول ارگونومی در کاهش هزینه های در حین کار کمک بسیاری می کند از جمله هزینه های ناشی از غرامت یا از کار افتادگی را کاهش می دهد. وجود این هزینه های تحمیلی بر کشور علاوه بر کاهش کارایی باعث افزایش بیکاری می شود.

This article was written by 92