التهابی که در مفاصل جا خوش کرده‌ است | بیماری

معمولا باورها به گونه ایه که همه تصور می کنن با بالا رفتن سن و پیر شدن مفاصل، به مرور تورم و التهاب در استخون ها و مفصل ها ظاهر شده و همین باعث دردناک شدن ماهیچه ها و مفاصل می شه، ولی بروز اینجور دردهایی همیشه به سالمندی و پیری در رابطه نیس و در هر سنی گریبانگیر افراد می شه.

 

بعضی مریضی های مفصلی مانند آرتروز در نتیجه ساییدگی و پارگی مفاصل بروز می کنه. شکل های جور واجور دیگری از مریضی های مفصلی مانند رماتیسم وقتی رخ می دهد که سیستم ایمنی فعالیت بیشتر از حدی داره و به پوشش مفاصل حمله کرده باعث بروز درد در مفاصل، تورم و التهاب طولانی و تخریب اونا می شه. در واقع رماتیسم مفاصل، یه جور مریضی خود ایمنی به حساب می رود.

 

رماتیسم مفاصل با این که بیشتر در سالمندان مشاهده می شه، ولی در همه سنین می تونه ایجاد شه.سن گسترش اون معمولا پس از چهل و قبل از شصت سالگیه. در بعضی خونواده ها هم می توان رد پای وراثت رو در این مریضی دید و از این رو ممکنه چند نفر از اعضای یه خونواده با رماتیسم مفصلی درگیر باشن.

 

درد و التهاب به وجود اومده توسط این مریضی در فواصل متناوب برگشت می کنه و بعد بهبود می یابد و بیشتر باعث تخریب و بدشکل شدن دائمی مفاصل می شه. حدود ۵ / ۱ میلیون آمریکایی از این مریضی رنج می برند که این وسط، شمار زنان نسبت به مردان تقریبا سه برابر بیشتره. علائم مریضی در زنان، بین سی تا شصت سالگی بروز می کنه و این در حالیه که مردان معمولا در سال های بالاتر عمر دچار رماتیسم مفصلی می شن.

 

علائم رماتیسم مفصلی معمولا از یکی به یکی دیگه فرق داره و شدت اون ممکنه با هم فرق داشته باشه. مهم ترین نشونه های این مریضی عبارتند از درد، خستگی، کمبود انرژی بدن، کاهش اشتها، تب ناچیز، احساس گرما، تورم و قرمزی، خشکی و سفتی ماهیچه ها و مفاصل مخصوصا صبح ها پس از بیدارشدن از خواب و هم اینکه التهاب در مفاصل کوچیک دست و مچ که معمولا به طور قرینه در اندام ها دیده می شه.

 

به دلیل پیش رونده بودن مریضی، فرد در طول سالیان توانایی خود رو از دست می دهد و مفاصلش تخریب می شه. تورم و التهاب ایجاد شده در رماتیسم مفصلی در بافت های دور و بر مفصل مانند تاندون ها، رباط ها و ماهیچه ها هم به چشم می خورد. علائم اول خود رو در دست ها و مچ نشون می دهد و فرد در انجام کارای روزمره خود با مشکل مواجه می شه. مفاصل بیماران معمولا هنگام پیاده روی متورم می شه. التهاب طولانی ایجاد شده در مفاصل، به بافت های بدن مانند تاندون ها و غضروف ها آسیب وارد کرده، به مرور باعث تخریب و ضعف استخون ها و ماهیچه ها و در نتیجه بدشکلی، تخریب و کاهش کارکرد اونا می شه.

 

در جستجوی عامل نامعلوم
محققان نتونسته ان دلیل اصلی بروز رماتیسم مفصلی رو بدرستی شناسایی کنن. با اینحال،رد پای بعضی عوامل عفونی مانند ویروس ها، باکتری ها و قارچ ها در ایجاد این مریضی دیده شده. همون طور که گفته شد، بعضی ژن های خاص هم در بروز رماتیسم مفصلی نقش زیادی دارن که احتمال بروز این مریضی رو افزایش می دهد. هم اینکه بعضی عوامل و عفونت های محیطی هم در تحریک فعالیت سیستم ایمنی در افراد مستعد تاثیر داره، اما در آخر اصلی ترین عامل بروز این آسیب، حمله سلول های سیستم ایمنی به مفاصله. از عوامل محیطی می توان به دود سیگار و مواد دخانی، قرار گرفتن در برابر کانی های سیلیکاتی و مریضی های طولانی محیطی اشاره کرد که خطر بروز رماتیسم مفصلی رو زیاد می کنن.

 

امید به درمان تا چه حد؟
الان درمان قطعی واسه بهبود مبتلایان روماتیسم مفصلی وجود نداره و روش های موجود فقط با هدف کاهش التهاب و درد مفاصل و بالا بردن کارکرد و دامنه حرکتی مفاصل و هم اینکه جلوگیری از تخریب و بدشکلی اونا صورت می گیرد. مداخلات درمانی زودتر از موعد متعارف اثر زیادی در بهبود علائم داره و مریضی رو تحتِ کنترل گرفته، مانع از پیشرفت علائم می شه.

 

درمان ها براساس نوع مفاصل درگیر، سلامت مریض، سن و شغل مریض انجام می شه. دو گروه از داروها در رماتیسم مفصلی مورد استفاده قرار می گیرد داروهای اولیه که سریع الاثرند و داروهای ثانویه که تاثیرشون با تاخیره. داروهای سریع الاثر، داروهای غیراستروئیدی ضد التهابی مانند آسپیرین، کورتیزون، ناپروکسن و ایبوپروفن هستن که به خاطر کاهش درد و التهاب مورد استفاده قرار می گیرند.

 

کورتیکواستروئیدها هم مثل این داروها به حساب می روند. از طرف دیگه، داروهایی که با تأخیر اثر می کنن و در مرحله دوم درمان مورد استفاده قرار می گیرند، سرعت بهبود مریضی رو بالا برده، مانع تخریب پیشرونده مفاصل می شن. قدرت تخریب مفاصل در بیماران جور واجور، فرق داره و آدمایی که قدرت تخریب مفاصل در اونا کمتر باشه، می تونن با استراحت و داروهای مسکن و ضدالتهابی مانع پیشرفت مریضی شن. در موارد شدید مریضی، دکتر عمل جراحی رو پیشنهاد می کنه.

 

 

درمان های طبیعی رماتیسم
در کنار درمان های دارویی و عمل های جراحی که واسه بهبود علائم رماتیسم مفصلی انجام می گیرد، به کار گیری درمان های طبیعی و مکمل گاه حتی مؤثرتر از درمان های پزشکیه و بیماران رو تا حد خیلی از درد خلاص کرده، مریضی رو تحتِ کنترل در می آورد. بعضی پزشکان فکر می کنند، به کار گیری سرما و گرمادرمانی می تونه علائم مریضی رو کم کنه.

 

کمپرس سرد، تورم و التهاب مفاصل رو کم می کنه و اگر از درد و تورم مفاصل رنج می برید، هنگام شدید شدن علائم می تونید با قرار دادن بسته های یخ روی مفاصل به مدت ۱۵ دقیقه و استراحت نیم ساعت ای بین هر کمپرس، درد و التهاب رو کم کنین. این کار ماهیچه های شما رو آروم کرده، جریان خون رو بهبود می بخشه.

 

به کمک واسه آرامش درد کمپرس آب گرم و سرد
“” href=””http://tandorosti.akaup.com/health/bimari-behdasht/news201610231923689215.html”” rel=”noopener noreferrer”nofollow noopener”” target=””_blank””>کمپرس گرم
و قرار دادن پد یا هوله گرم و مرطوب روی مفاصل می تونید درد رو کم کنین. گرمای زیادتر از اندازه ممکنه به پوست بدن آسیب برسونه. بهتره با دوش گرفتن و حموم کردن با آب گرم، درد مفاصل رو آرامش بدید. از طرف دیگه بعضی فکر می کنند طب سوزنی با تحریک ترشح مواد شیمیایی خاصی که مانع بروز درد می شن، سیگنال های درد رو کاهش می دهد و علائم رماتیسم مفصلی رو کم می کنه.

 

خیلی از تحقیقات انجام شده نشون می دهد مکمل های روغن ماهی که شامل اسیدهای چرب امگا۳ه، با التهاب ایجاد شده در مفاصل مقابله می کنه و علائم رماتیسم رو کاهش می دهد. هم اینکه مصرف ویتامین E به کم شدن نشونه های رماتیسم کمک می کنه.

 

سیگار کشیدن از عادات غلطیه که خطر دچار شدن به رماتیسم مفصلی رو افزایش می دهد و احتمال بروز علائم و آسیب های مفصلی رو شدید شدن می کنه.
رفتاردرمانی شناختی یه جور روان درمانی به حساب می رود که به تغییر افکار و رفتارای اشتباه در رابطه با مریضی به افراد کمک می کنه و در بهبود مبتلایانی که دچار افسردگی هستن هم مؤثره. مشاوره با متخصص رفتاردرمانی به مقابله با استرس ها و مریضی های طولانی کمک می کنه.

 

ورزش، انرژی بدن رو بالا برده، با قوی کردن مفاصل و استخون ها، دردهای مفصلی رو کم می کنه. راه رفتن، دوچرخه سواری و شنا از جمله فعالیت هاییه که واسه بدن مفیدن ولی بیماران گرفتار به رماتیسم مفصلی بهتره قبل از ورزش، با دکتر خود در مورد نوع فعالیتی که مجاز به انجام اون هستن، مشورت کنن. با اینحال، پزشکان پیشنهاد می کنن وقتی که التهاب مفاصل دارن از انجام ورزش دوری کرده، به محض روبه رو شدن با درد، فعالیت خود رو قطع کنین.

 

انجام حرکات یوگا مخصوصا به طور گروهی درد رو در مبتلایان رماتیسم کاهش می دهد. علاوه بر این، انجام حرکات کششی و ایجاد کشش در مفاصل می تونه به بهتر شدن درد و التهاب مفاصل کمک کنه. این بیماران که صبح ها با خشکی مفاصل مواجه می شن، می تونن پس از بیدار شدن از خواب، دوش آب گرم گرفته، با به کار گیری حرکات کششی، مفاصل خود رو واسه طول روز آماده کنن. ایروبیک داخل آب هیچ فشاری بر مفاصل وارد نمی کنه و مناسب ترین ورزش واسه مبتلایان رماتیسمه. محققان فهمیده ان ورزش های قدرتی مانند کار با وزنه، قدرت ماهیچه ها رو بالا می برد و واسه مبتلایان خیلی خوبه.

 

محققان سوئدی سال ۲۰۰۳ به این نتیجه رسیدن مصرف رژیم غذایی مدیترانه ای پر از میوه ها، سبزیجات، غلات، حبوبات و روغن زیتون به مدت سه ماه کارکرد جسمی افراد رو افزایش و علائم بیماران گرفتار به رماتیسم مفصلی رو کاهش می دهد. هم اینکه تحقیقات نشون می دهد مصرف سبزیجات فراوون، علائم رماتیسم مفصلی مانند درد و خشکی صبحگاهی مفاصل رو بهبود می بخشه ولی اگر علاقه زیادی به مصرف غذاهای گوشتی دارین، بهتره سبزیجات زیادی رو در غذای خود بذارین.آنتی اکسیدان های موجود در نخود سبز و کلم بروکلی از بافت های دور و بر مفاصل آسیب دیده مواظبت می کنه. بعضی تحقیقات نشون دهنده اون هستش که مصرف میگو و مواد لبنی علائم رماتیسم مفصلی رو شدید شدن می کنه.



منبع:jamejamonline.ir

جمع آوری سلامت اکاایران

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت
  • مطالب در رابطه
  • فارنژیت؛ التهابی خوابیده در گلو

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *