اقامت در مناطق پست و تمرین در ارتفاع | بیماری

 

در بررسی که در سال ۲۰۰۷ به وسیله ویلبر، درباره روشای جور واجور تمرین در ارفتاع انجام شد، فقط در چند مطالعه کم درباره تمرین هیپوکسی تناوبی کنترل شده روی ورزشکاران نخبه و ورزیده، پیشرفتای زیادی در پارامترهای خونی، ظرفیت هوازی یا کارکرد کاری گزارش کرد. در حالی که بعضی تحقیقات افزایش تراکم هموگلوبین رو گزارش کرده بودن، هیچکدام افزایش شاخصای خون ساز قوی مثل حجم اریتروسیت یا جرم هموگلوبین رو اندازه گیری نکرده بودن. مطالعاتی که از تمرین هیپوکسی تناوبی استفاده می کردن، هیچکدام افزایشی رو در مقادیر VO2MAX گزارش نکردن و فقط تحقیقات کمی بهبود جزئی رو در کارکرد ورزشی واقعی نشون دادن.

هیچ مطالعه ای افزایش تراکم هموگلوبین یا بهبود VO2MAX رو بعد از تمرین هیپوکسی تناوبی نشون ندونه تا در آزمونای عملکردی از اینجور پیشرفتایی پشتیبانی کنه و این مسئله حکایت از اون داره که سازوکارهای بهبود کارکرد نمی تونه فقط از نگاه سنتی و از راه ظرفیت حمل هماتوپوئیتی – اکسیژن انجام گیرد. هم اینکه، در هیچکدام از این تحقیقات از آزمونای کارکرد میدونی واقعی مثل رقابتهای تایم تریل استفاده نشده. با این وجود این، این حقیقت که برون توان در نمونه های کوچیک آماری و فقط با چهار دوچرخه سوار بهبود پیدا میکنه نشون میده که تمرین هیپوکسی تناوبی می تونه امتیازات فیزیولوژیکی زیادی داشته باشه. مخصوصا وقتی تمرین در مناطق مرتفع و امکان تکرار آزمونای اشاره کننده واسه دوچرخه سواران حرفه ای مقدوره.

 

از تحقیق ونچورا و همکارانش (۲۰۱۳) اینجور برداشت می شه که به کار گیری ناقص تمرین هیپوکسی ممکنه محرکی ناقص واسه ایجاد سازگاریای خیره کننده فیزیولوژیکی باشه، هرچند این نتیجه گیری به دلیل نبود پیشرفت در گروه تمرینی نورموکسی با شک و دودلی همراه س. برعکس، دوندگان نخبه ای که دو بار در هفته در محیط هیپوکسی ( ۱۴/۵ درصد اکسیژن دمی) تمرین کردن، بهبود زیادی در VO2MAX و مدت زمان رسیدن به واموندگی در بارهای کاری شدید تجربه کردن، در حالی که در گروه نورموکسی بهبودی مشاهده نشد.

 

شرایط هیپوکسی نورموباریک در دوره کوتاه مدت قبل از رقابت اعزام به ارتفاعات ممکنه بعضی از پاسخای کوتاه مدت اولیه و زیان بار ارتفاع رو کم کنه. در ادامه، این نوع سازگاری اولیه، مخصوصا اگه با قرار گرفتن در برابر هیپوکسی در دوره استراحت همراه باشه، می تونه مدت زمان لازم واسه سازگاری کامل با ارتفاع رو کم کنه، پس برگشت سریع تر به ظرفیت کاری کامل رو به محض رسیدن به نقطه مورد نظر ممکن می سازه. با در نظر گرفتن هزینه ها و نیازای پشتیبانی بالا در اردوهای کوهنوردی مخصوصا در سفرهای دراز مدت مثل اورست، سازگاریای اولیه ای که از راه تمرین هیپوکسی به وسیله تک تک کوهنوردان ایجاد می شه، ممکنه در کاهش مدت زمان کلی اردوها و هم اینکه ارزیابیای اولیه احتمالی افراد با حساسیت یا خطرهای بالای بیماران زیاد کوه گرفتگی کمک کنه.

منبع : hidoctor.ir

نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *