الفبای ورزش در دوران سالمندی | سالمندان

 

 

خطر سقوط و حوادث زیاد می شه و این وسط، کاهش انعطاف پذیری قوزک پا نقش مهمی در سقوط داره. تمرینای ورزشی و تمرینای «افزایش دامنه حرکتی» به حفظ یا افزایش انعطاف پذیری سالمندان کمک می کنن. اختلالای حسی (مخصوصا مشکلات شنوایی و بینایی) و آستانه بالاتر واسه درک محرکا، دلیل افزایش اندازه سقوط به اندازه ۳۵ تا ۴۰ درصد در سنین بالای ۶۰ سال می شه. تحلیل عضلات از نزدیک سن ۶۵ سالگی دلیل افت ۲۵درصدی کارکرد عضلات می شه. اندازه متابولیسم پایه در سنین بزرگسالی به ازای هر دهه تقریبا ۵ درصد افت می کنه. در سنین سالمندی افزایش چربی بدن دلیل راه رفتن آروم تر و محدودیتای عملکردی دیگه می شه.

 

 

 

پیشنهاد می شه که فقط با یه نوع ورزش شروع کنین؛ تعادلی، قدرتی، استقامتی یا انعطاف پذیری. یعنی این امکان به سن و سال دار داده شه که با ورزش مورد نظر یکی بودن پیدا کنه و بعد ورزش بعدی اضافه شه. انتخاب نوع ورزش، شخصیه و بستگی به سابقه مریض یافته های تست ورزش و مسایل شخصی اون داره. مثلا، اگه قدرت عضلانی یا سطح تعادل فرد مشکل داشته باشه، بهتره قبل از شروع ورزش هوازی، این عوامل بهبود یابد چون ممکنه دلیل درد زانوها، ترس از سقوط، سقوط و محدودیت در پیشرفت هوازی شه.

 

 

 

واسه گروهی از سالمندان، پیاده روی آهسته ممکنه شدت فعالیت متوسط داشته باشه؛ در حالی که ورزش متوسط در گروه دیگری از سالمندان ممکنه پیاده روی سریع باشه. این فعالیتا باید اضافه بر فعالیتای سبک روزمره مانند استحمام، آشپزی، خرید یا فعالیتای روزانه با شدت متوسط کمتر از ۱۰ دقیقه مانند راه رفتن در خونه باشن.

 

 

 

 

● شدت ورزش قدرتی

 

 

 

ورزش با شدت متوسط، مناسبه. تمرینا با شدت زیاد در سالمندانی که تحت نظارت قرار دارن یا سطح آمادگی جسمی مناسب، تجربه و علم کافی از ورزشای قدرتی دارن، ممکنه به درد بخور باشه. پیشنهاد می شه دست کم یه جلسه تمرین با ۸ تا ۱۰ تمرین باشه و عضلات بزرگ رو درگیر کنه و این ورزشا ۲ تا ۳ روز غیرمتوالی در هفته انجام شن.

 

 

 

 

● تمرینای هوازی استقامتی یا قلبی عروقی

 

 

 

هدف از این تمرینا، افزایش اندازه بیشترین حد کار هوازیه که فرد توان تحمل اون رو داره. گروه خیلی از فعالیتا در این دسته جای می گیرن. پیاده روی شامل دویدن، لی لی کردن، دوچرخه سواری، شنا و ورزشای با توپه. پیشنهاد می شه سالمندان با شدت کمتری ورزش کنن. حجم ورزش مقاومتی به معنی تعداد جلسه های ورزش و تعداد تکرارها در هره واسه هر گروه عضلانیه.

 

 

 

توالی تمرینا باید ۳ روز در هفته باشه. اگه فردی مایل به انجام تمرینای قدرتی روزانه س، باید تمرینا رو گروه بندی کرده و مثلا ۳ روز تمرینای اندام فوقانی و ۳ روز تمرینای اندام تحتانی رو انجام بده. دست کم فعالیت هوازی با شدت متوسط (استقامتی) به مدت نیم ساعت ۵ روز از هفته یا فعالیت شدید هوازی واسه مدت۲۰ دقیقه ۳ روز در هفته س. فعالیت هوازی با شدت متوسط شامل فعالیت هاییه که با در نظر گرفتن سطح آمادگی جسمی فرد در سطح متوسط قرار گیرد. یعنی در سیستم نمره دهی ۱۰ شماره ای که حالت نشسته نمره صفر و بیشترین حد تلاش جسمی فرد نمره ۱۰ میگیره، فعالیت متوسط نمره ۵ یا ۶ می گیره و دلیل افزایش قابل توجه در تعداد ضربان قلب و تنفس فرد می شه. در همین سیستم فعالیت شدید به فعالیتایی می گن که نمره ۷ یا ۸ بگیره و دلیل افزایش زیاد ضربان قلب و تنفس شه. واسه نمونه با در نظر گرفتن مختلفی سطح آمادگی جسمی در سالمندان ممکنه فعالیت متوسط واسه گروهی راه رفتن آهسته و واسه یه گروه دیگه راه رفتن تند در نظر گرفته شه.

 

 

 

ترکیب فعالیتای متوسط و شدید ممکنه با هم در نظر گرفته شن. این فعالیتای متوسط تا شدید، علاوه بر فعالیتای سبکی هستن که فرد همیشه به صورت روزانه انجام میده؛ مانند امور شخصی هر فرد، شستن ظروف یا فعالیتای متوسطی که ۱۰ دقیقه یا کمتر انجام می شن؛ مانند راه رفتن تا پارک، سوپرمارکت یا دفتر کار.

 

 

 

 

● تمرینای قدرت عضلانی

 

 

 

سالمندان باید دست کم ۲ بار در هفته تمرینای قدرتی عضلانی با به کار گیری گروه های عضلانی بزرگ بکنن تا قدرت و ایستادگی عضله زیاد شه. پیشنهاد می شه ۸ تا ۱۰ دقیقه ورزش دست کم ۲ روز غیرمتوالی در هفته انجام شه. واسه بالابردن اندازه قدرت، باید یه مقاومت (وزنه) که ۱۰ تا ۱۵ تکرار بالابردن اون ممکن باشه به کار رود. سطح تلاش واسه بالابردن وزنه باید در حد متوسط تا بالا باشه. واسه حفظ سطح انعطاف پذیری لازم جهت انجام فعالیت فیزیکی منظم سالمندان باید فعالیتایی رو جهت حفظ و ارتقای انعطاف پذیری دست کم ۲ روز در هفته به مدت دست کم ۱۰ دقیقه بکنن.

روزنامه سلامت ( www.salamat.ir )



جمع آوری به وسیله بخش نگهداری و سلامت سالمندان سایت آکا
  • مطالب در رابطه

التهابی که در مفاصل جا خوش کرده‌ است | بیماری

معمولا باورها به گونه ایه که همه تصور می کنن با بالا رفتن سن و پیر شدن مفاصل، به مرور تورم و التهاب در استخون ها و مفصل ها ظاهر شده و همین باعث دردناک شدن ماهیچه ها و مفاصل می شه، ولی بروز اینجور دردهایی همیشه به سالمندی و پیری در رابطه نیس و در هر سنی گریبانگیر افراد می شه.

 

بعضی مریضی های مفصلی مانند آرتروز در نتیجه ساییدگی و پارگی مفاصل بروز می کنه. شکل های جور واجور دیگری از مریضی های مفصلی مانند رماتیسم وقتی رخ می دهد که سیستم ایمنی فعالیت بیشتر از حدی داره و به پوشش مفاصل حمله کرده باعث بروز درد در مفاصل، تورم و التهاب طولانی و تخریب اونا می شه. در واقع رماتیسم مفاصل، یه جور مریضی خود ایمنی به حساب می رود.

 

رماتیسم مفاصل با این که بیشتر در سالمندان مشاهده می شه، ولی در همه سنین می تونه ایجاد شه.سن گسترش اون معمولا پس از چهل و قبل از شصت سالگیه. در بعضی خونواده ها هم می توان رد پای وراثت رو در این مریضی دید و از این رو ممکنه چند نفر از اعضای یه خونواده با رماتیسم مفصلی درگیر باشن.

 

درد و التهاب به وجود اومده توسط این مریضی در فواصل متناوب برگشت می کنه و بعد بهبود می یابد و بیشتر باعث تخریب و بدشکل شدن دائمی مفاصل می شه. حدود ۵ / ۱ میلیون آمریکایی از این مریضی رنج می برند که این وسط، شمار زنان نسبت به مردان تقریبا سه برابر بیشتره. علائم مریضی در زنان، بین سی تا شصت سالگی بروز می کنه و این در حالیه که مردان معمولا در سال های بالاتر عمر دچار رماتیسم مفصلی می شن.

 

علائم رماتیسم مفصلی معمولا از یکی به یکی دیگه فرق داره و شدت اون ممکنه با هم فرق داشته باشه. مهم ترین نشونه های این مریضی عبارتند از درد، خستگی، کمبود انرژی بدن، کاهش اشتها، تب ناچیز، احساس گرما، تورم و قرمزی، خشکی و سفتی ماهیچه ها و مفاصل مخصوصا صبح ها پس از بیدارشدن از خواب و هم اینکه التهاب در مفاصل کوچیک دست و مچ که معمولا به طور قرینه در اندام ها دیده می شه.

 

به دلیل پیش رونده بودن مریضی، فرد در طول سالیان توانایی خود رو از دست می دهد و مفاصلش تخریب می شه. تورم و التهاب ایجاد شده در رماتیسم مفصلی در بافت های دور و بر مفصل مانند تاندون ها، رباط ها و ماهیچه ها هم به چشم می خورد. علائم اول خود رو در دست ها و مچ نشون می دهد و فرد در انجام کارای روزمره خود با مشکل مواجه می شه. مفاصل بیماران معمولا هنگام پیاده روی متورم می شه. التهاب طولانی ایجاد شده در مفاصل، به بافت های بدن مانند تاندون ها و غضروف ها آسیب وارد کرده، به مرور باعث تخریب و ضعف استخون ها و ماهیچه ها و در نتیجه بدشکلی، تخریب و کاهش کارکرد اونا می شه.

 

در جستجوی عامل نامعلوم
محققان نتونسته ان دلیل اصلی بروز رماتیسم مفصلی رو بدرستی شناسایی کنن. با اینحال،رد پای بعضی عوامل عفونی مانند ویروس ها، باکتری ها و قارچ ها در ایجاد این مریضی دیده شده. همون طور که گفته شد، بعضی ژن های خاص هم در بروز رماتیسم مفصلی نقش زیادی دارن که احتمال بروز این مریضی رو افزایش می دهد. هم اینکه بعضی عوامل و عفونت های محیطی هم در تحریک فعالیت سیستم ایمنی در افراد مستعد تاثیر داره، اما در آخر اصلی ترین عامل بروز این آسیب، حمله سلول های سیستم ایمنی به مفاصله. از عوامل محیطی می توان به دود سیگار و مواد دخانی، قرار گرفتن در برابر کانی های سیلیکاتی و مریضی های طولانی محیطی اشاره کرد که خطر بروز رماتیسم مفصلی رو زیاد می کنن.

 

امید به درمان تا چه حد؟
الان درمان قطعی واسه بهبود مبتلایان روماتیسم مفصلی وجود نداره و روش های موجود فقط با هدف کاهش التهاب و درد مفاصل و بالا بردن کارکرد و دامنه حرکتی مفاصل و هم اینکه جلوگیری از تخریب و بدشکلی اونا صورت می گیرد. مداخلات درمانی زودتر از موعد متعارف اثر زیادی در بهبود علائم داره و مریضی رو تحتِ کنترل گرفته، مانع از پیشرفت علائم می شه.

 

درمان ها براساس نوع مفاصل درگیر، سلامت مریض، سن و شغل مریض انجام می شه. دو گروه از داروها در رماتیسم مفصلی مورد استفاده قرار می گیرد داروهای اولیه که سریع الاثرند و داروهای ثانویه که تاثیرشون با تاخیره. داروهای سریع الاثر، داروهای غیراستروئیدی ضد التهابی مانند آسپیرین، کورتیزون، ناپروکسن و ایبوپروفن هستن که به خاطر کاهش درد و التهاب مورد استفاده قرار می گیرند.

 

کورتیکواستروئیدها هم مثل این داروها به حساب می روند. از طرف دیگه، داروهایی که با تأخیر اثر می کنن و در مرحله دوم درمان مورد استفاده قرار می گیرند، سرعت بهبود مریضی رو بالا برده، مانع تخریب پیشرونده مفاصل می شن. قدرت تخریب مفاصل در بیماران جور واجور، فرق داره و آدمایی که قدرت تخریب مفاصل در اونا کمتر باشه، می تونن با استراحت و داروهای مسکن و ضدالتهابی مانع پیشرفت مریضی شن. در موارد شدید مریضی، دکتر عمل جراحی رو پیشنهاد می کنه.

 

 

درمان های طبیعی رماتیسم
در کنار درمان های دارویی و عمل های جراحی که واسه بهبود علائم رماتیسم مفصلی انجام می گیرد، به کار گیری درمان های طبیعی و مکمل گاه حتی مؤثرتر از درمان های پزشکیه و بیماران رو تا حد خیلی از درد خلاص کرده، مریضی رو تحتِ کنترل در می آورد. بعضی پزشکان فکر می کنند، به کار گیری سرما و گرمادرمانی می تونه علائم مریضی رو کم کنه.

 

کمپرس سرد، تورم و التهاب مفاصل رو کم می کنه و اگر از درد و تورم مفاصل رنج می برید، هنگام شدید شدن علائم می تونید با قرار دادن بسته های یخ روی مفاصل به مدت ۱۵ دقیقه و استراحت نیم ساعت ای بین هر کمپرس، درد و التهاب رو کم کنین. این کار ماهیچه های شما رو آروم کرده، جریان خون رو بهبود می بخشه.

 

به کمک واسه آرامش درد کمپرس آب گرم و سرد
“” href=””http://tandorosti.akaup.com/health/bimari-behdasht/news201610231923689215.html”” rel=”noopener noreferrer”nofollow noopener”” target=””_blank””>کمپرس گرم
و قرار دادن پد یا هوله گرم و مرطوب روی مفاصل می تونید درد رو کم کنین. گرمای زیادتر از اندازه ممکنه به پوست بدن آسیب برسونه. بهتره با دوش گرفتن و حموم کردن با آب گرم، درد مفاصل رو آرامش بدید. از طرف دیگه بعضی فکر می کنند طب سوزنی با تحریک ترشح مواد شیمیایی خاصی که مانع بروز درد می شن، سیگنال های درد رو کاهش می دهد و علائم رماتیسم مفصلی رو کم می کنه.

 

خیلی از تحقیقات انجام شده نشون می دهد مکمل های روغن ماهی که شامل اسیدهای چرب امگا۳ه، با التهاب ایجاد شده در مفاصل مقابله می کنه و علائم رماتیسم رو کاهش می دهد. هم اینکه مصرف ویتامین E به کم شدن نشونه های رماتیسم کمک می کنه.

 

سیگار کشیدن از عادات غلطیه که خطر دچار شدن به رماتیسم مفصلی رو افزایش می دهد و احتمال بروز علائم و آسیب های مفصلی رو شدید شدن می کنه.
رفتاردرمانی شناختی یه جور روان درمانی به حساب می رود که به تغییر افکار و رفتارای اشتباه در رابطه با مریضی به افراد کمک می کنه و در بهبود مبتلایانی که دچار افسردگی هستن هم مؤثره. مشاوره با متخصص رفتاردرمانی به مقابله با استرس ها و مریضی های طولانی کمک می کنه.

 

ورزش، انرژی بدن رو بالا برده، با قوی کردن مفاصل و استخون ها، دردهای مفصلی رو کم می کنه. راه رفتن، دوچرخه سواری و شنا از جمله فعالیت هاییه که واسه بدن مفیدن ولی بیماران گرفتار به رماتیسم مفصلی بهتره قبل از ورزش، با دکتر خود در مورد نوع فعالیتی که مجاز به انجام اون هستن، مشورت کنن. با اینحال، پزشکان پیشنهاد می کنن وقتی که التهاب مفاصل دارن از انجام ورزش دوری کرده، به محض روبه رو شدن با درد، فعالیت خود رو قطع کنین.

 

انجام حرکات یوگا مخصوصا به طور گروهی درد رو در مبتلایان رماتیسم کاهش می دهد. علاوه بر این، انجام حرکات کششی و ایجاد کشش در مفاصل می تونه به بهتر شدن درد و التهاب مفاصل کمک کنه. این بیماران که صبح ها با خشکی مفاصل مواجه می شن، می تونن پس از بیدار شدن از خواب، دوش آب گرم گرفته، با به کار گیری حرکات کششی، مفاصل خود رو واسه طول روز آماده کنن. ایروبیک داخل آب هیچ فشاری بر مفاصل وارد نمی کنه و مناسب ترین ورزش واسه مبتلایان رماتیسمه. محققان فهمیده ان ورزش های قدرتی مانند کار با وزنه، قدرت ماهیچه ها رو بالا می برد و واسه مبتلایان خیلی خوبه.

 

محققان سوئدی سال ۲۰۰۳ به این نتیجه رسیدن مصرف رژیم غذایی مدیترانه ای پر از میوه ها، سبزیجات، غلات، حبوبات و روغن زیتون به مدت سه ماه کارکرد جسمی افراد رو افزایش و علائم بیماران گرفتار به رماتیسم مفصلی رو کاهش می دهد. هم اینکه تحقیقات نشون می دهد مصرف سبزیجات فراوون، علائم رماتیسم مفصلی مانند درد و خشکی صبحگاهی مفاصل رو بهبود می بخشه ولی اگر علاقه زیادی به مصرف غذاهای گوشتی دارین، بهتره سبزیجات زیادی رو در غذای خود بذارین.آنتی اکسیدان های موجود در نخود سبز و کلم بروکلی از بافت های دور و بر مفاصل آسیب دیده مواظبت می کنه. بعضی تحقیقات نشون دهنده اون هستش که مصرف میگو و مواد لبنی علائم رماتیسم مفصلی رو شدید شدن می کنه.



منبع:jamejamonline.ir

جمع آوری سلامت اکاایران

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت
  • مطالب در رابطه
  • فارنژیت؛ التهابی خوابیده در گلو

التهاب ملتحمه چشم | بیماری

 

 

توضیح مریضی

علایم شایع

امکان داره علایم زیر تو یه یا هر دو چشم رخ بدن:

ترشحات روشن ، سبز، یا زرد از چشم
وقتی که مریض می خوابد، پوسته های چسبناک روی مژک ها باعث می شن که پلک ها به هم بچسبند.

درد چشم
تورم پلک ها
حساسیت به نور زیاد
قرمزی و احساس این که در چشم چیزی هست.
خارش شدید (فقط در موارد التهاب ملتحمه از نوع آلرژیک )

علل

عفونت ویروسی . التهاب ملتحمه می تونه همراه با سرماخوردگی یا مریضی هایی مثل سرخک وجود داشته باشه.
عفونت باکتریایی
آزردگی به وسیله مواد شیمیایی ، باد، گرد و غبار، دود و بقیه شکل های جور واجور آلودگی هوا، یا موادشیمیایی خونگی
آلرژی ناشی از مواد آریشی ، گرده گیاهان ، گرد و غبار، دود و بقیه شکل های جور واجور آلودگی هوا، یا مواد شیمیایی خونگی
بسته شدن نسبی مجرای اشکی
نور شدید، مثل نور چراغ های مخصوص آفتاب گرفتن ، درخشش نور از روی برف ، یا نور قوس های الکترویکی مورد استفاده در جوشکاری

عوامل شدید شدن کننده مریضی

نوزاد مادرانی که حامل میکرب های سوزاک و کلامیدیا هستن.
شلوغ یا غیربهداشتی بودن محیط زندگی
روبرو شدن با بقیه در مکان های عمومی ؛ مثل مهدکودک و مدرسه

پیشگیری
دستان خود رو به طور مرتب با صابون و آب گرم بشورید.
از قرار گرفتن در برابر مواد تحریک کننده چشم دوری کنین.
درون چشم همه نوزادان تازه به دنیا اومده در زایشگاه ها و بیمارستان ها قطره آنتی بیوتیک ریخته می شه.
مواد آرایشی مخصوص خط چشم رو در اختیار بقیه قرار ندین، و ریمل رو پس از ۶-۴ ماه استفاده دور اندازید.

عواقب مورد انتظار

التهاب ملتحمه آلرژیک رو می توان با حذف ماده آلرژی زا یا قرار نگرفتن در برابر اون ، درمان کرد. البته احتمال برگشت اون هست.
بقیه شکل های جور واجور التهاب ملتحمه هم با درمان ، در عرض ۲-۱ هفته خوب می شه (بعضی وقتا برحسب دلیل التهاب ملتحمه ، این مدت بیشتر طول می کشد).

مشکلات احتمالی

اگه التهاب ملتحمه درمان نشه، امکان داره گسترش یابد و منتهی به آسیب دائمی قرنیه شه، که در این صورت بینایی دچار مشکل می شه.

درمان

اصول کلی

درمان التهاب ملتحمه برحسب دلیل اون ، متفاوت است .

دستان خود رو مرتباً با صابون ضدعفونی کننده بشورید، و واسه خشک کردن اونا از هوله کاغذی استفاده کنین. دست به چشمون خود نزنین و ترشحات چشم خود رو با ملایمت با دستمال کاغذی تمیز پاک کنین.
عفونت ها بیشترً به وسیله انگشتان ، هوله ، و دستمال آلوده که با چشم دچار عفونت ، تماسی داشته ان به بقیه انتقال می پیدا کنن.
از هوله یا پارچه خیس خورده با آب گرم ، یا آب سرد واسه کاهش ناراحتی چشم استفاده کنین.
از مواد آرایشی چشم استفاده نکنین.
اگه عفونت در عرض ۳-۲ روز رو به بهبود نگذاشت ، امکان داره عفونت با یه باکتری مقاوم یا یه ویروس، یا در اثر آلرژی ایجاد شده باشه. اینجا، چشم دکتر ممکن است کشت ترشحات رو درخواست کنه یا بررسی های اختصاصی انجام دهد تا دلیل دقیق التهاب ملتحمه رو مشخص کنه.
تا وقتی که عفونت برطرف نشده است از لنزهای تماسی استفاده نکنین.

داروها

قطره چشمی آنتی بیوتیکی یا ضدویروسی ، قطره چشمی سولفامیدی، یا پمادهای مربوطه واسه مقابله با عفونت . بسیاری از چشم پزشکان فکر می کنند که تا زمان قطعی شدن تشخیص نباید از قطره چشمی استروییدی استفاده شه. چون اگه عفونت به وسیله ویروس هرپس سیمپلک ایجاد شده باشه، ریختن قطره چشمی استروییدی در چشم ممکن است باعث گسترش عفونت از ملتحمه به قرنیه و آسیب چشم شه.
بعضی وقتا امکان داره آنتی بیوتیک خوراکی تجویز شه.

فعالیت در زمان دچار شدن به این مریضی

به محض رو به بهبود گذاشتن علایم ، فعالیت در زمان دچار شدن به این بیماریای عادی خود رو از سر گیرید.

رژیم غذایی

رژیم خاصی پیشنهاد نمی شه.

درچه شرایطی باید به دکتر مراجعه کرد؟

اگه شما یا یکی از اعضای خونواده تون علایم التهاب ملتحمه رو دارین.
اگه علی رغم درمان ، عفونت در عرض ۴۸ ساعت رو به بهبود نذاره.
اگه تب به علایم اضافه می شه.
اگه درد زیادتر شه.
اگه بینایی دچار مشکل شه.

منبع: www.irteb.com

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت آکا
  • مطالب در رابطه
  • ورم ملتحمه، شایع ترین دلیل قرمزی چشم

التهاب مانعی برای بهتر شدن زخم در اشخاص دیابتی | بیماری

محققان به این نتیجه رسیدن با پیشگیری از تولید تله  بیرون سلولی باکتریا  به واسطه دسته ایاز سلولهای سیستم ایمنی به اسم نوتروفیلها، می تونن بهبود زخم در موشای دیابتی رو  تسریع بخشن. با در نظر گرفتن پژوهشای  نوین محققان در بیمارستان کودکان بوستون، یکی از وسایل بدن واسه پیشگیری از عفونت زخم احتمال داره با بهبود زخم تداخل کنه.

 در این مطالعه که به شکل آنلاین درNature Medicine منتشر شده، محققان شرکت کننده در برنامه سلولی و مولکولی پزشکی بیمارستان بوستون(PCMM)  به این نتیجه رسیدن با جلوگیری از تولید تله خارج سلولی باکتریا(NETs) به وسیله  گروهی از سلولهای سیستم ایمنی می تونن بهبود زخم در موشای دیابتی رو سرعت بخشن.

این تحقیق به رهبریپرفسور Denisa Wagnerو دانشجوی فوق دکترای اون Siu Ling Wong، انجام شد. یافته های این تحقیق نشون داد که روشای پیشگیری از تولیدNET و یا شکستن شبکه در زخم می تونه، یه روز، به حل مشکل کاهش

">بازسازی زخم در بیماران گرفتار به دیابت کمک کنه.

تاخیر در بهبودی زخمها یکی از مشکلات مشترک هر دو نوع دیابت نوع ۱ و ۲ است. زخم پای دیابتی، بر یه چهارم از افراد گرفتار به دیابت تاثیر گذاشته و دلیل اصلی قطع عضوه.

وقتی که در پوست جراحتی ایجاد می شه ، بدن آرایه پیچیده ای از سلولا و پروتئین رو واسه جلوگیری از خونریزی تشکیل میده. از طرف دیگه واسه جلوگیری از عفونت، التهاب رو تحریک کرده و پروسه بازسازی رو شروع می کنه.به عنوان بخشی از جواب التهابی، نوتروفیلها، که باکتریا رو هضم و نابود می کنن، با خروج کروماتین خود (ترکیبی ازDNA و پروتئین مربوط به اون) شبکه ای(NET) رو در محل زخم تشکیل میدن که مانند تله ای از ورود باکتریها به داخل بدن جلوگیری می کنه.

پرفسور واگنر استاد طب کودکان در دانشکده پزشکی هاروارد میگه: در حالی که NET به عنوان ابزاری واسه جلوگیری از ورود باکتریها به بدن خوبه اما این شبکه یه جنبه منفی هم داره. این شبکه بیماران رو مستعد التهاب، بیماریای قلبی و ترومبوز ورید عمقی(لخته شدن خطرناک خون در وریدهای عمقی در داخل بدن ) می کنه که احتمال بروز همه اونا در بیماران گرفتار به دیابت بالا هستش.

واسه بررسی تاثیر دیابت بر تولید شبکه های نامبرده به وسیله نوتروفیلها، دکتر واگنر، دکتر وانگ و همکارانشون در مرکز دیابتJoslin و دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، نوتروفیلهای بیماران گرفتار به دیابت نوع ۱ و ۲ رو بررسی کردن. اونا به این نتیجه رسیدن مقدارآنزیم کلیدیPAD4در پروسه تولیدNET درسلولای نوتروفیل افراد دیابتی چهار برابر بیشتر از افراد غیردیابتیه و وقتی که این سلولها تحریک می شن اندازه تولید این شبکه ها در افراد دیابتی بیشتره.

محققان در تحقیقات بعدی خود نشون دادن نوتروفیلایی که از اهدا کنندگان سالم و موشهای سالم در محیط شامل مقادیر زیادتر از اندازه گلوکز، کشت می شن – تقلید از محیط داخل بدن افراد دیابتی – بیشتر از سلولهایی که در محیط دارای مقدار طبیعی گلوکز انکوبه می شن شبکه های  NETsترشح می کنن.

در این تحقیق در محل زخم موشهای دیابتی شبکه های  بیشتری تولید شد و زخم در این حیوانات یواش تر از موشای سالم بازسازی گردید. دکتر واگنر و تیم تحقیقاتی دکتر وانگ نشون دادن که بازسازی زخم در موشهای دیابتی که بدونآنزیم PAD4بودن(پس شبکه های نامبرده در محل زخم ایجاد نمی شه) شتاب بیشتری میگیره.

واسه دیدن اینکه شکافتن شبکه می تونه اثری مثل جلوگیری از تولید اون داشته باشه، محققان از آنزیمDNase 1   که موجب شکستن DNA  می شه، استفاده کردن. چون در تولید این شبکه نوتروفیلها از DNA استفاده می کنن در نتیجه این آنزیم می تونه شبکه رو نابود کنه.  پس از سه روز، اندازه زخم حیوانات دیابتی که باDNase 1درمان شده بودن، ۲۰ درصد کوچکتر از زخم حیوانات درمان نشده با این آنزیم  گردید.خیلی مهم اینکه،  درمان باDNase 1واسه سرعت بخشیدن به بهتر شدن زخم در موشای سالم هم موثر بود.

دکتر واگنر و دکتر وانگ توضیح میدن که ممکنه شبکه ها مانع  از بهبود زخم شن که بخشی به دلیل تولید شبکه متراکم و سمیه که با تلاش سلولای جدید پوست واسه ورود به محل زخم تداخل می کنه.اونا هم اینکه می گن ممکنه شبکه ها به عنوان یه عملکرد دفاعی در برابر باکتریا، زیادتر از اندازه لازم باشن.

 دکتر واگنر میگه: ما از کارکرد این شبکه ها اطلاع کاملی نداریم اما بقیه اعمال ضد میکروبی نوتروفیلها حتی اگه نتونن این شبکه ها رو تولید کنن، حفظ می شه، هر گونه آسیب ای که باعث التهاب شه نتیجه اش تولید این شبکه س  و ما فکر می کنیم که اگه آسیبی در پوست ایجاد شه، این شبکه ها پروسه بازسازی رو با مشکل مواجه می کنن

منبع : diabetestma.org

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت
  • مطالب در رابطه

التهاب لگن در زنان | بیماری

التهاب لگن در زنان

مریضی التهاب لگن یه مریضی حاده که بر اثر ورود میکروب از دستگاه تناسلی زنان به قسمت های فوقانی، بدون رابطه به بارداری یا جراحی رخ می دهد. مریضی التهابی لگن شامل عفونت رحم، عفونت تخمدان، لوله های رحمی (لوله فالوپ) و کلیه بخش های تولید مثلی می باشه.

اگه مریضی التهابی لگن درمان نشده بمونه، مریض در خطر ناباروری، بارداری خارج رحمی، زخم شدن و درد طولانی لگن قرار می گیرد.

 

علل

– این مریضی با شکل های جور واجور مختلفی از باکتری ها ایجاد می شه اما شایع ترین اون ها میکروب هایی هستن که عفونت های سوزاک یا قارچ کلایمیدیا رو ایجاد می کنن که هر دو، از گروه مریضی های مقاربتی هستن.

– مریضی التهاب لگن می تونه به وسیله لوازم جراحی آلوده هم ایجاد شه.

 

علایم

تب

درد دوطرفه قسمت تحتانی شکم یا لگن

ترشح واژینال

خونریزی قاعدگی عجیب

درد در بین ادرار کردن

درد در بین مقاربت

البته در بعضی زنان این علایم تا حدی ناچیز می باشه که تشخیص داده نمی شن.

 

عوامل خطر

– سن کم (زیر ۲۵ سال). دهانه رحم زنان جوون، تکامل نیافته و در نتیجه انتقال عفونت ها از راه جنسی و مریضی التهابی لگنی افزایش می یابد.

– وضعیت اجتماعی – اقتصادی پایین

– اعتیاد

– بهداشت سطح پایین

– قاعدگی

مصرف سیگار

– دارا بودن وسیله داخل رحمی مثل IUD . اگه قبل از به کار گیری IUD، از نظر مریضی جنسی بررسی شید و در صورت دچار شدن به مریضی درمان شید، این خطر کم می شه.

 

مشکلات

– در صورت نبود درمان، به دستگاه تولید مثل آسیب دائمی وارد می شه.

– باکتری تولید کننده مریضی، یواش یواش به لوله رحمی آسیب می رساند و بافت سالم اون رو به بافت اسکار (آسیب دیده) تبدیل می کنه.

– این بافت اسکار در حرکت طبیعی تخمک به طرف رحم مشکل ایجاد می کنه.

اگه لوله رحمی زن به طور کامل به وسیله بافت آسیب دیده بسته شه، اسپرم نمی تونه تخمک رو بارور کنه و در نتیجه مریض نازا می شه

– انسداد نسبی یا آسیب ناچیز لوله رحمی می تونه منتهی به باقی موندن تخم بارور در لوله رحمی شه. اگه این تخم بارور شروع به رشد در لوله کنه، حاملگی خارج رحمی رخ می دهد.

– در اثر رشد تخم ممکنه لوله رحمی پاره شه و منتهی به درد شدید شکم، خونریزی داخلی و حتی مرگ مریض شه. اسکار داخل لوله رحمی یا بقیه بخش های لگنی می تونه منتهی به درد طولانی لگنی شه.

 

تشخیص

– حساسیت زیاد در ناحیه تحتانی شکم و حساسیت در حرکات گردن رحم

– تب بالاتر از ۳/۳۸ درجه سانتیگراد

آزمایش خون واسه وجود یا نبود وجود عفونت

– سونوگرافی لگن واسه بررسی بزرگی لوله های رحمی و یا وجود آبسه لگنی

– بیوپسی و یا نمونه ورداری از اندومتر

– به خاطر تشخیص عفونت، لاپاراسکوپی انجام می شه. لاپاراسکوپی از راه وارد کردن یه لوله نازک انعطاف پذیر با یه پایانه نوری (لاپروسکوپ) از شکاف کوچیکی در شکم به خاطر مشاهده اعضای تناسلی و نمونه های بافتی به دست اومده انجام می شه.

 

پیشگیری

* موثرترین روش، پیشگیری از دچار شدن به مریضی های مقاربتیه.

* زنائی که در خطر بالای دچار شدن به مریضی التهاب لگن قرار دارن، باید معاینات منظم داشته باشن و در عین حال اطمینان از آزمایش همسر مریض و درمان مریضی مقاربتی خیلی با اهمیته. این کار به پیشگیری از وقوع تکراری مریضی التهاب لگن و مریضی های مقاربتی کمک می کنه.

* هر علامت تناسلی مثل زخم عجیب، ترشح بودار، سوزش ادرار و لکه بینی بین دوره های قاعدگی می تونه به معنی یه عفونت منتقله از راه جنسی باشه. اگه شخصی هر کدوم از این علائم رو داشته باشه، باید از تماس جنسی دوری کرده و خیلی سریعً به دکتر مراجعه کنه.

* همسر شخص هم باید معاینه شه و در صورت وجود مریضی تحت درمان قرار گیرد.

 

رژیم غذایی

مریض باید تا پایین اومدن التهاب زیاد، از خوردن هر گونه غذا یا آشامیدنی دوری کنه تا لوله گوارشی بتونه استراحت کنه. مایعات و مواد مغذی از راه وریدی واسه شما تجویز می شه. وقتی که دستگاه گوارشی تحمل خوراکی رو پیدا کرد، می تونید تغذیه دهانی رو از سر بگیرین.

 

درمان

۱- درمان مریضی التهاب لگن شامل مصرف دو یا تعداد بیشتری آنتی بیوتیکه. در بیشتر موارد، داروی خوراکی می تونه مریضی التهابی لگن رو درمان کنه. بیشتر پس از شروع مصرف آنتی بیوتیک، علایم به سرعت پنهون می شن، اما به خاطر اطمینان از درمان مناسب مهمه که دوره کامل درمان به پایان برسه.

۲- در موارد شدید مریضی التهاب لگن، آنتی بیوتیکا به صورت وریدی تجویز می شن.

۳- در صورت مریضی شدید، باردار بودن مریض و یا اگر مریض به ایدز گرفتار باشه یا سیستم ایمنی اون در اثر مریضی های دیگه ضعیف شده باشه، ممکنه بستری شدن در بیمارستان لازم باشه.

۴- افزایش اندازه آبسه یا نبود قطع تب ظرف ۷۲ ساعت بعد از شروع آنتی بیوتیک، نشونه شکست درمانه و نیاز به جراحی داره. مریضایی که به صورت سرپایی درمان می گردند، باید در عرض ۷۲ ساعت دو بار ویزیت شن و در صورت نبود جواب مطلوب، بستری گردند.

 

درمان خونگی

– مصرف مایعات کافی

– استراحت کردن در موقعیت خاصی که semi fowler  نامیده می شه که در اون لگن پایین تر از سطح بدن قرار می گیرد و دلیل استراحت، محدود کردن عفونت به لگن و آرامش درد می باشه.

– IUD باید خارج شه.

– مریض باید تا بهبودی کامل، از تماس جنسی دوری کنه.

– همسر از ۶۰ روز قبل باید بررسی شده و عفونت گنوکوک و کلامیدیا درمان شن.

فرآوری: مریم سجادپور

بخش سلامت تبیان

منابع :

آی آر شفا

پزشکان ایران

آی آر طب

مرکز تحقیقات بیماریای عفونی دانشگاه شهید بهشتی –  دکتر سارا رحمتی

منبع : tebyan.net

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت آکا
  • مطالب در رابطه
  • رفع التهاب مثانه در زنان با خوردن این مواد غذایی عجیب!

التهاب لثه؛ دلایل | علائم | راه های پیشگیری و درمان آن | بیماری

: التهاب بافتای محافظِ دور دندانا رو التهاب لثه (gingivitis) می گن که معمولا به وجود اومده توسط رعایت نکردن بهداشت دندون هاست. شدت التهاب لثه در موارد جور واجور فرق می کنه. اگه نشونه هایی مانند قرمزی و تورم لثه دارین و لثه هاتون هنگام به کار گیری مسواک یا نخ دندون خیلی راحت خونریزی می کنن، ممکنه به التهاب لثه دچار شده باشین. ما رو همراهی کنین تا شما رو با دلایل، علائم و راه های پیشگیری و درمان اون آشنا کنیم.

التهاب لثه چه فرقی با مریضی پیرادندانی داره؟

التهاب لثه، تورم لثه های دور دندانه، اما مریضی پیرادندانی (periodontal disease) التهاب یا عفونت استخون زیر لثه س.

التهاب لثه وقتی شروع می شه که مواد غذایی باقی مونده در دهن، با بزاق و پلاکای باکتریایی که به سطح دندون می چسبن، ترکیب شه. اگه پلاک دندون و جرم اون با مسواک و خمیر دندون پاک نشن، ممکنه معدنی شن و رسوب یا جرم تشکیل. جرم بسیار سخته و فقط با وسیله حرفه ای دندون پزشکی پاک می شه.

پلاک و جرم دندانی، هر دو پر از باکتریای مضرند و اگه از دندون پاک نشن، شروع به تحریک لثه ها می کنن و باعث التهاب لثه می شن. اگه التهاب لثه درمان نشه، بیشتر از لثه به استخون می رسه و منتهی به پیرادندان آماس (پیوره) می شه. وقتی استخون زیرین آلوده شه، شروع به تحلیل رفتن می کنه و شیار عمیقی در لثه ایجاد می شه. پاک کردن این شیارها که به پاکت (pocket) معروف ان، بسیار سخته و پلاک و باکتری بسیاری در خود جمع می کنن که باعث تحلیل رفتن بیشتر استخون می شن. همین طور که التهاب لثه پیشرفت می کنه و به مراحل بعدی می رسه، بافت استخوانی بیشتری از دست میره، پس دندون کم کم سست می شه و میفته.

دلایل دچار شدن به التهاب لثه

التهاب لثه بیشتر به خاطر بهداشت ناجور دهن و دندون ایجاد می شه، چون که باکتری موجود در پلاک و جرم، روی دندانا باقی می مونه و لثه رو آلوده می کنه. اما عوامل دیگری هم وجود دارن که خطر دچار شدن به التهاب لثه رو زیاد می کنن. بعضی از عادی ترین عوامل خطر عبارتند از:

  • سیگار و تنباکوی جویدنی که جلوی بهبود بافتای لثه رو می گیرن.
  • دندونای کج، پیچیده یا روی هم افتاده که فضای بیشتری رو واسه انباشتگی پلاک و جرم ایجاد و تمیز کردن اونا رو سخت تر می کنن.
  • تغییرات هورمونی در دوران بلوغ، بارداری و یائسگی که معمولا با افزایش التهاب لثه در رابطه هستن. افزایش هورمونا که باعث می شن رگای خونیِ لثه ها بیشتر در برابر حمله باکتریایی و شیمیایی قرار بگیرن. گسترش التهاب لثه در دوران بلوغ بین ۷۰ تا ۹۰ درصد رواج داره.
  • سرطان و درمان سرطان که باعث می شن فرد بیشتر در برابر عفونت و افزایش خطر التهاب لثه قرار بگیره.
  • الکل که روی مکانیسمای دفاعی دهن و دندون تأثیر منفی میذاره.
  • استرس که سیستم دفاعی بدن رو درمقابل حمله های باکتریایی از کار میندازه.
  • تنفس با دهن که می تونه واسه لثه ها مشکل ساز باشه و باعث تحریک و التهاب طولانی شه.
  • تغذیه ناجور، مثل رژیمای پر از قند و کربوهیدرات و مصرف کمِ آب که تشکیل پلاک رو زیاد می کنه. کمبود مواد مغذی مهمی مانند ویتامین C هم روند بهبود رو دچار اختلال می کنه.
  • دیابت هم گردش خون و توانایی بهبود لثه ها رو ضعیف کردن می کنه.
  • داروهایی مانند داروهای ضدانعقاد که التهاب لثه رو زیاد می کنن.
  • مراقبت کم یا نبود مراقبت از دندانا.
  • تولید بزاق کم.

التهاب لثه باعث بدبویی دهن می شه؟

بدبویی دهن یا هالیتوز (halitosis) بیشتر از هر چیز، با بیماریای دهانی مانند التهاب لثه در ارتباطه. وقتی که باکتریای دهانی جرم رو تجزیه می کنن، موادی شیمیایی آزاد می شن که بوی بدی دارن. بوی بد می تونه به وجود اومده توسط وجود پلاکای روی زبون باشه. وقتی این پلاکا با به کار گیری مسواک، نخ دندون یا وسایل حرفه ای دندون پزشکی از دندون و زبون پاک شن، بوی بد هم از بین میره. این آسون ترین راه واسه نابود کردن بوی بده، البته ممکنه یه مدت طول بکشه. واسه رفع این مورد، باید در رعایت بهداشت دهن و دندون همت داشت.

تبلیغات

  • خرید بلیط هواپیما

بقیه دلایل بدبویی دهن شامل رویش ناقص دندون عقل، خشکی دهن، تنفس از راه دهن، آبریزش از پشت بینی، عفونت در ریه یا گلو، سنگ لوزه، سیگار کشیدن، مشکلات گوارشی و وجود بیماریای سیستماتیک مانند دیابت می شن.

نشونه ها و علائم التهاب لثه چه هستن؟

فردی که دچار التهاب لثه س معمولا یک یا چند مورد از نشونه های زیر رو داراس:

  • لثه های قرمز روشن و متورم، که موقع به کار گیری مسواک یا نخ دندون خیلی راحت خونریزی می کنن؛
  • مزه یا بوی بدن دهن؛
  • لکه های سفید یا پلاک روی لثه ها؛
  • لثه هایی که انگار در حال جدا شدن از دندانا هستن؛
  • چرک بین لثه ها یا دندانا؛
  • تغییر در مدل قرار گرفتن دندانا در دهن یا فاصله افتادن بین اونا؛
  • تغییر در مدل قرار گرفتن دندونای مصنوعی.

همین طور که التهاب لثه پیشرفت می کنه (التهاب لثه طولانی)، ممکنه تماشاگر مشکلات مختلفی باشین. ممکنه لثه های فرد گرفتار تحلیل برن یا بخشایی از ریشه دندون به واسطه التهاب لثه نمایان شه. ممکنه که پاکتای عمیقی در دور و بر دندانا ایجاد شن و باقی مونده غذا و پلاک در اونا جمع شن. اگه التهاب لثه منتهی به مریضی پیرادندانی شه، ممکنه فرد بافت لثه یا استخون دور و بر دندانا رو از دست بده و درنتیجه دندانا سست شن و بیفته. این تغییرات ممکنه خیلی آهسته یا بسیار سریع رخ بدن و بر تعداد کم یا همه دندانا اثر بذارن. اگه بهداشت دهن و دندون رعایت نشه یا فرد دچار مشکل ایمنی شه، ممکنه که این وضعیت منتهی به التهاب لثه زخمی نکروزی زیاد (ANUG) شه. این وضعیت دردناکیه که طی اون لثه آلوده، متورم و زخمی می شه و بافت مرده از بین میره.

ممکنه بعضیا التهاب لثه دارا باشن، اما متوجه هیچ نشونه ای نشن، پس معاینات منظم به وسیله دندون دکتر در تعیین سطح دقیق مریضی لازمه. دندون دکتر بهترین فردیه که میشه به اون مراجعه کرد. اون می تونه همه حقایق و اطلاعات لازم رو واسه تشخیص مریضی در اختیارتون بذاره و به درمان و نابود کردنِ التهاب لثه کمک کنه.

چیجوری التهاب لثه رو تشخیص میدن؟

روش ها و نشونه های زیر در تشخیص التهاب لثه بسیار مفیدن:

  • اندازه گیری لثه ها: دندون دکتر یا متخصص بهداشت، سالی یه بار از ﭘﺮوب ﭘﺮﯾﻮدﻧﺘﺎل (periodontal probe) واسه اندازه گیری عمق پاکتای (شیارها) دور و بر دندانا استفاده می کنه. لثه های سالم پاکتایی با عمق ۱ تا ۳ میلی متر دارن، بیشتر از این مقدار، هرچه پاکتا عمیق تر باشن، مریضی هم شدیدتره.
  • به کار گیری اشعه ایکس: تصویربرداری از دندون با به کار گیری اشعه ایکس سطح استخون زیرین دندون رو نشون میده و مشخص می کنه که استخون بر اثر التهاب لثه از بین رفته یا نه.
  • بررسی دندونای حساس: دندانایی که در دور و بر خط لثه حساس شدن، ممکنه نشون دهنده تحلیل رفتن لثه باشن.
  • بررسی لثه ها: دندون دکتر لثه های قرمز، متورم یا دچار خونریزی رو بررسی می کنه.

درمان التهاب لثه چیه؟

درمان التهاب لثه یعنی شناسایی و حذف عواملی که فرد رو مستعد دچار شدن به این مریضی می کنن. بیشتر عوامل می تونن با انجام کارای مربوط به بهداشت دهن و دندون به صورت مرتب و کامل و همین طور پاک سازی حرفه ای دندانا از بین برن. اگه عوامل خطر مشخصی مثل سیگار یا دیابت کنترل نشده موجب التهاب لثه شدن، باید کنترل شن و از بین برن تا التهاب لثه هم برطرف شه. پس از اینکه دندون دکتر یا متخصص بهداشت، جرم دندون رو پاک کرد، مریض می تونه با مسواک و نخ دندون بعد از هر وعده غذایی و همین طور استفاده روزانه از دهن شویه، التهاب لثه رو درمان کنه. مریض می تونه تحت نظارت دندون دکتر از کاربامیدپراکساید ۱۰ درصدی (carbamide peroxide) به همرا قالبای مخصوص دندون که تأثیر مثبتی بر کنترل پلاک و بهداشت لثه ها داره، استفاده کنه. این ماده واسه مریضایی که روشای بهداشتی رایج مثل مسواک زدن و کشیدن نخ دندون در اونا جوابگو نیستن، خیلی خوبه.

وقتی التهاب لثه منتهی به مریضی پیرادندانی می شه و پاکتای عمیقی به وجود میان که تمیزکردن شون مشکله، مریض واسه تمیزکردن دندانایی که با پاکتای عمیق محاصره شدن، به جرم گیری عمیق نیاز داره. چه بسا واسه دسترسی به همه سطوح دندانی به خاطر تمیزکردن کامل، نیاز به عمل جراحی هم باشه. این عمل جراحی رو جراحی فلپ (flap surgery) می گن. واسه اینکه مریض بتونه خیلی راحت با مسواک و نخ دندون، نواحی دور و بر دندون هاش رو تمیز کنه، میشه جراحی فلپ رو با جراحی کاهش پاکت ترکیب کرد. این عمل با بی حس کردن لثه ها و بالابردن اونا و بعضی وقتا هم تغییرشکل استخون انجام می شه. بعد لثه ها دوباره دور دندون شکل می گیرن و دیگه اون پاکتای عمیق قبل از جراحی، وجود ندارن.

از پیوند بافت نرم هم واسه پوش,ندن سطوح ریشه ای که به خاطر تحلیل رفتن لثه ها نمایان شدن، استفاده می شه. این کار می تونه حساسیت دندون ها رو کم کنه و از سطوح ریشه ای نرم تر که تمیزکردن شون سخت تره مواظبت کنه.

لیزردرمانی هم راه دیگه ای واسه کمک به افزایش سلامت لثه س. پاکت لثه با لیزر بافت نرم هم درمان می شه. در این روش باکتریای مضر موجود در پاکتای پیرادندانی از بین می رن، بافت ناسالم ورداشته می شه و اینطوری به بهتر شدن لثه کمک می کنه.

کدوم متخصصا بیماریای لثه رو درمان می کنن؟

پریودنتیستا (Periodontists) یا متخصصین بیماریای لثه، دندون پزشکانی هستن که بعد از گذروندن دوره دندون پزشکی، به طور کامل روی معاینه، تشخیص و درمان بیماریای لثه و استخوانای دور و بر دندون تمرکز می کنن و دوره کاملی رو در این بخش می گذرونن. در موارد پیشرفته التهاب لثه یا مریضی پیرادندانی، دندون دکتر عمومی پلاک سطحی رو تمیز می کنه و بعد از اون مریض رو واسه معاینه، به پریودنتیست معرفی می کنه. پریودنتیستا، روشای جورواجور بر اساس جراحی یا بدون جراحی رو واسه کمک به اثبات وضعیت لثه ها پیشنهاد می کنن. اونا در امور دیگه مربوط به لثه و استخون، ازجمله پیوندهای لثه و استخون، جراحی عملکردی یا زیبایی لثه یا ژنژیوکتومی (gingivectomy)، جراحی بازسازی پلاستیک لثه (gingivoplasty)، ایمپلنت و بالابردن تاج هم مهارت دارن.

واسه درمان مریضی لثه از چه داروهایی استفاده می شه؟

درمان با آنتی بیوتیک می تونه در ترکیب با روشای جور واجور به درمان لثه ها، مریضی پیرادندانی و مخصوصا التهاب لثه زخمی نکروزی زیاد کمک کنه. کلرهگزیدین (Chlorhexidine) یه جور دهن شویه آنتی بیوتیکیه. میشه تحت نظر دندون دکتر و واسه کاهش باکتریایی که باعث التهاب لثه می شن، از این دهن شویه استفاده کرد. پلتا یا ژلایی مانند پریوچیپ (PerioChip) که دربر دارنده آنتی بیوتیکایی مثل کلرهگزیدین یا داکسی سایکلین هستن، می تونن پس از جرم گیری عمیق، در پاکتای عمیق لثه گذاشته شن تا باکتریای پر طاقت و سمج رو از بین ببرن و اندازه پاکتای پیرادندانی رو کم کنن. این روشای آنتی بیوتیک درمانی بسیار مؤثر هستن، چون که آنتی بیوتیک کم کم و در دوره ای هفت روزه آزاد می شه. داروهای دیگری مثل لیدوکائین و داروهای غیراستروئیدی ضدالتهاب (NSAIDs) هم واسه کنترل درد در التهاب لثه طولانی و التهاب لثه زخمی نکروزی زیاد استفاده می شن.

درمانای خونگی یا داروهای طبیعی هم واسه التهاب لثه به درد بخور هستن؟

دلایلی مبنی بر تأثیر داروهای طبیعی و بدون نیاز به نسخه دکتر، واسه درمان التهاب لثه وجود دارن:

  • چای سبز آنتی اکسیدان هایی داره که التهاب رو در بدن کاهش میدن.
  • وقتی از هیدروژن پراکسید به عنوان دهن شویه یا به صورت ژل به شکل مخصوص دندون استفاده کنین، باکتریا رو نابود می کنه، اما نباید اون رو قورت بدید.
  • غرغره کردن آب نمک ولرم هم التهاب رو کم می کنه و باکتریا رو نابود می کنه، اما استفاده روزانه و همیشگی از این محلول به دندانا آسیب می زنه.
  • از جوش شیرین و آب هم میشه واسه مسواک زدن دندانا استفاده کرد. این محلول اسیدهایی رو که ممکنه باعث التهاب لثه شن، خنثی می کنه.
  • روغن کشی (Oil pulling) هم از روشای سنتی و پرطرفدار در دنیاست؛ در این روش از روغن به عنوان دهن شویه استفاده می شه. البته دلایل چندانی از تأثیر روغن کنجد یا روغن نارگیل بر کاهش باکتریای مسبب التهاب لثه موجود نیس. اما در مواردی، افراد پس از به کار گیری روغن متوجه بهبود التهاب شدن.

بیماریای لثه به طور کامل بهبود پیدا میکنن؟

اگه دلیل مریضی به درستی تشخیص داده شه و مریض هم در بهبود بهداشت دهن و دندون خود ثابت قدم باشه و درمانای لازم رو دنبال کنه، بیماریای لثه درمان شدنی هستن. پیش بینی مریضی وقتی مناسبه که روند درمان از همون اولین مراحل التهاب لثه پیگیری شه. در این مرحله، فرد گرفتار معمولا فقط نیاز به پاکسازی حرفه ای دندون و استفاده تموم وکمال از مسواک و نخ دندون داره. اگه شرایط مریضی از زیاد به طولانی، و از التهاب لثه به پیوره یا التهاب لثه زخمی نکروزی زیاد تغییر یابد، پیش بینی مریضی سخت تر می شه. پس تشخیص و درمان التهاب لثه در همون مراحل اولیه، اهمیت زیادی داره.

التهاب لثه با دیگه بیماریا هم رابطه داره؟

تلاشای بسیاری واسه درک رابطه بین التهاب لثه و دیگر مشکلات جسمی مثل مریضی قلبی، سکته و فراموشی صورت گرفته. مقایسه باکتری های مسبب پلاک دندانبا باکتری هایی که در بروز مریضی قلبی نقش دارن، نشون دهنده ای رابطه ای بین این دو بیماریه، بااین حال محققان قادر به کشف رابطه دلیل و معلولی بین این دو نبوده ان. اثبات یا رد این نوع از روابط سخته، پس میشه این جوری متصور شد که در پیش گرفتن زندگی خالی از التهاب لثه، منتهی به زندگی سالم تری می شه.

با اینکه اثبات این موضوع که التهاب لثه مستقیما منتهی به بروز چه بیماریایی می شه سخته، اما مشخص شده که بعضی از مشکلات سلامتی می تونن باعث التهاب لثه شن. در صورت مشاهده هرگونه تغییر یهویی در شرایط سلامتی، باید خیلی سریع از دندون دکتر خود بخواین تا آثار اون رو بر سلامت دهن و دندون بررسی کنه. اگه سلامت عمومی بدن کم بشه یا دچار تغییر شه، ممکنه که لثه های سالم به سرعت آسیب ببینن.

با التهاب لثه در کودکان چیکار باید کرد؟

کودک باید از ۱۲ ماهگی شروع به مسواک زدن دندانا کنه و این کار رو با خمیردندانی به مقدار یه نخود انجام بده. به محض اینکه فاصله بین دندانا شروع به کم شدن کرد، باید به کار گیری نخ دندون رو هم شروع کنه. در روزای اول، پدر و مادر باید برنامه مشخصی واسه مسواک زدن دندانا تعیین کنن تا کودک بتونه به اون عادت کنه. وقتی کودک به تنهایی از پس این کار برآمد، باید مسواک و نخ دندون رو به خود اون واگذار کرد. پدر و مادر فقط باید اون رو کنترل کنن تا مطمئن شن که به درستی و مرتب مسواک می زنه. کودک باید از ۲ سالگی مرتبا به وسیله دندون دکتر معاینه شه. پیروی از این دستوالعمل از بیماریای لثه در بیشتر کودکان به طور مؤثری پیشگیری می کنه.

در دوران بلوغ، به خاطر تغییرات هورمونی، احتمال دچار شدن به التهاب لثه زیاد می شه. نوجوانان باید کنترل شن تا بهداشت دهن و دندون رو رعایت کنن. اونا باید به طور مرتب به دندون دکتر مراجعه کنن تا با پاک سازیای حرفه ای دندون، التهاب لثه رو درمان کنه.

با التهاب لثه در دوران بارداری چیکار باید کرد؟

خیلی از خانمای باردار، فکر می کنن که واسه حفظ سلامت کودک شون، باید از دندون پزشکی دوری کنن! اما خانمای باردار تا وقتی که حس قدرت و راحتی دارن، نباید از تمیز کردن حرفه ای دندون هاشون غافل شن. خانوما طی دوران بارداری، در خطر دچار شدن به التهاب لثه بارداری هستن. به خاطر افزایش هورمون در دوران بارداری، بافتای لثه بیشتر در خطر حمله باکتریا و دیگه پاتوژنا قرار می گیرن. بیشتر خانمای باردار، حتی در صورت رعایت بهداشت دهن و دندون ، بازم متوجه افزایش تورم لثه ها و خونریزی اونا می شن. شاید تمیز کردن حرفه ای دندانا در دوران بارداری، واسه کمک به مقابله با این افزایش خطر لازم باشه.

پیشگیری از التهاب لثه شدنیه؟

پیشگیری از التهاب لثه و مریضی پیرادندانی در بیشتر موارد بسیار آسونه. میشه از راه کنترل مناسب پلاک، از التهاب لثه جلوگیری کرد. این کنترل شامل مسواک زدن واسه از بین بردن پلاک در سطوح خارجیِ دندانا و کشیدن نخ دندون واسه حذف باقی مونده غذا و پلاک از بین دندانا می شه. مسواکای برقی، حذف پلاک از نقاط دور از دسترس دهن رو آسون تر می کنن. به کار گیری دهن شویه پس از مسواک زدن و کشیدن نخ دندون هم می تونه به درد بخور باشه، چون اندازه باکتریایی رو که موجب التهاب لثه می شن کم می کنه.

علاوه بر این روشای ابتدایی رعایت بهداشت دهن و دندون، راه های دیگری هم هستن که میشه واسه حذف عوامل افزایش دهنده التهاب لثه از اونا استفاده کرد:

  • استراحت و استرس: سیستم ایمنی در کنترل مریضی خیلی با اهمیته. استراحت کافی و کاهش استرس در مقابله با بیماریای لثه به بدن کمک می کنن.
  • ترک سیگار: سیگاریا بیشتر از بقیه در برابر دچار شدن به التهاب لثه و مریضی پیرادندانی هستن، پس دوری از دخانیات باید اولین کاری باشه که واسه رسیدن به لثه های سالم میشه انجام داد.
  • ارتودنسی و براکت: پاک کردن پلاکا از دندونای صاف و مرتب، بسیار آسون تر از دندونای روی هم رفته و کج است. براکت ارتودنسی واسه داشتن لثه های سالم تر خیلی خوبه.
  • رژیم: محدود کردن مقدار مصرف قندها و کربوهیدراتایی که باعث ایجاد پلاک می شن، به کم کردن پلاکا کمک می کنه. داشتن رژیم متعادل، به سیستم ایمنی بدن کمک می کنه تا سالم بمونه و آماده مقابله با عفونت باشه.

بهترین خمیر دندون واسه پیشگیری از التهاب لثه کدامه؟

هدف از مسواک زدن، حذف پلاک هاییه که باکتریا رو در خود جای دادن و باعث التهاب لثه و پوسیدگی دندون می شن. هر خمیردندانی که مرتب و همیشه استفاده شه، به تحقق این هدف کمک می کنه. موادی در خمیردندانا وجود دارن که به حذف مؤثرتر پلاکا کمک می کنن و کاری می کنن که پس از مسواک زدن، پلاک از دندون جدا شن. مواد ساینده موجود در خمیر دندون، مثل سیلیکات و کربنات کلسیم، به از بین بردن پلاکای چسبنده کمک می کنن. سدیم لورت سولفات یکی از مواد پاک کننده خمیردندانه که باعث ایجاد کف می شه. مقدار سدیم لورت سولفات در خمیردندانا فرق داره. مقدار فراوون سدیم لورت سولفات می تونه واسه آدمایی که دهن خشک یا جریان بزاق کمی دارن، مشکل بسازه. بعضی از خمیردندانا شامل عوامل کنترل پلاکی مثل پیروفسفات و سیترات روی هستن که پس از مسواک زدن از چسبیدن پلاک به دندون جلوگیری می کنن. به کار گیری خمیردندانی که شامل هرگونه ترکیبی از این مواد باشه، تاثیرِ بهداشت دهن و دندون رو زیاد می کنه.

علاوه بر این، شست وشوی دهن و دندون با دهن شویهای شامل روغنای لازم بعد از مسواک زدن (به صورت دوبار در روز و هربار به مدت ۳۰ ثانیه)، بیش ازپیش مانع تشکیل پلاک می شه.

التهاب لثه مسریه؟

هرچند بیشتر عواملی که منتهی به التهاب لثه و مریضی پیرادندانی می شن وابسته به فرد هستن، اما دلایل علمی محدودی هم وجود دارن که ثابت می کنن باکتریای مسبب التهاب لثه و مریضی پیرادندانی، می تونن از والدین به فرزندان و همین طور بین همسران منتقل شن.

مقالات صوتی

مجموعه صوتی علائم، پیشگیری و درمان بیماریا

سلامتی ارزشمندترین دارایی انسانه


۱۴۰۰۰تومان


۷۰۰۰تومان

مشاهده محصول

.

منبع : chetor.com

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت آکا
  • مطالب در رابطه
  • علائم سندروم ری؛ دلایل دچار شدن، راه های پیشگیری و درمان اون

التهاب عضله قلب | بیماری

التهاب عضله قلب

میوکاردیت (Myocarditis) به معنی التهاب عضله قلب (میوکاردیوم) است. عامل میوکاردیت بیشتر عوامل عفونی به خصوص ویروسا هستن. هم اینکه می تونه آسیب بعضی داروها یا سموم باشه.

 

در تعدادی از بیماران، بدون اینکه علامتی داشته باشن، کارکرد بطن کم کم افت می کنه و ماه ها تا چند سال بعد به صورت کاردیومیوپاتی اتساعی (یعنی گشاد شدن دائمی یکی از چاله های قلبی) خودنمایی پیدا میکنه.

 

اندازه باقی موندن پنج ساله در اون دسته از بیماران گرفتار به میوکاردیت که علامت اولیه اونا، مشکل قلبی یا آریتمی جدی بوده، تقریبا ۵۵ درصده.

 

علایم شایع

درد قفسه سینه مثل کسائی که سکته کردن.

– خستگی

– تنگی نفس

– بی نظمی ضربان قلب (بیشتر ضربان قلب بالا است)

– تب

– آنزیمای قلبی در خون بالا میره

 

اگه میوکاردیت باعث مشکل احتقانی قلب شه، علایم زیر هم ممکن است اضافه شه:

– ورم پا و مچ پا

– برجستگی وریدهای گردنی

– ضربان قلب سریع حتی موقع استراحت

– مشکل تنفس در حالت استراحت یا درازکش

خیلی از کارشناسان قلب با معاینه پی به این مریضی می برن، ولی استاندارد طلایی واسه تشخیص این مریضی نمونه گیری از خود بافت قلبه. با اینکه نمیشه با منفی بودن نمونه آسیب شناسی بافت، این مریضی رو رد کرد

علل

– عفونت های ویروسی مانند سرخک ، آنفلوانزا و یا آدنوویروس

– عفونت های باکتریایی مثل کزاز، سوزاک ، حصبه ، سل و یا دیفتری

– جراحی قلب

– تب روماتیسمی

– عفونت های انگلی

– اشعه درمانی واسه سرطان های قفسه سینه مثل سرطان ریه یا پستون

– بعضی داروها

 

مشکلات احتمالی

– مشکل احتقانی قلب

– آسیب دائمی عضله یا دریچه های قلب

– تشکیل یه لخته خون در داخل عضله قلب که می تونه از محل خود جدا شده و به بقیه قسمت های بدن انتقال یابد که این پدیده می تونه تهدیدکننده زندگی باشه، مثل امبولی ریه.

 

تشخیص

بررسی های تشخیصی ممکن است شامل آزمایش های خون ، نوار قلب (الکتروکاردیوگرام )، کاتتریزاسیون قلبی و آنژیوگرافی می باشه.

 

انجام اکوکاردیوگرافی در آزمایش اندازه و کارکرد بطنای قلب خوبه.

 

البته خیلی از کارشناسان قلب با معاینه پی به این مریضی می برن، ولی استاندارد طلایی واسه تشخیص این مریضی نمونه گیری از خود بافت قلبه. با اینکه نمیشه با منفی بودن نمونه آسیب شناسی بافت، این مریضی رو رد کرد.

 

درمان

درمان معمولا حمایتی بوده و شامل دوری از ورزش، پایش الکتروکاردیوگرافی (نوار قلب) از جهت آریتمی (بی نظمی ضربان قلب) و درمان مشکل قلبیه.

 

در بعضی موارد، پیوند قلب ممکن است تنها درمان اثر داشته باشه.

فرآوری: نیره ولدخانی

بخش سلامت تبیان

منابع:

آی آر طب

ویکی پدیا

ایران سلامت

 

منبع : tebyan.net

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت آکا
  • مطالب در رابطه
  • التهاب زبون (گلوسیت)؛ علل، نشونه ها و درمان مریضی التهاب زبون
  • دلیل قرمزی و التهاب زبون + درمان التهاب زبون کوچیک

التهاب عصبی در بیماران آلزایمری نشان داده شد | بیماری

: مجموعه: اخبار پزشکی

تاریخ انتشار : پنج شنبه, ۱۸ مرداد ۱۳۹۷ ۱۱:۰۳

محققان موفق شدن با یه روش نوین التهاب عصبی رو در مریضی فراموشی نشون بدن که این فرصتی واسه طراحی داروهایی واسه درمان داروی الزایمر است.

به گزارش مهر به نقل از پایگاه اطلاع رسانی سلولای بنیادی، محققان بیمارستان عمومی ماساچوست تونسته ان سیستم کشتی رو تولید کنن که می تونه التهاب عصبی موجود در مریضی فراموشی رو نشون بده.

 

التهاب عصبی یه جواب زیستی کلیدیه که منتهی به مرگ سلولای مغزی می شه. در طراحی این سیستم میکروفلوئیدیک از پتانسیل سلولای گلیالی به عنوان پشتیبانی کننده سلولای مغزی و به عنوان سلولایی که کارکرد ایمنی هم دارن، استفاده شده.

 

تا الان مدلای کشت سلولی زیادی به خاطر مطالعه مریضی فراموشی ایجاد شده که خیلی از اونا تونسته ان پلاکا و تجمعات پروتئینی که موجب این مریضی می شن و حتما در مغز بیماران آلزایمری دیده می شن رو خوب نشون بدن اما هیچ کدوم قادر به مثل سازی التهاب عصبی نبوده ان.

 

در مطالعه ای نوین دکتر رودولف تانزی و همکارانش در بیمارستان عمومی ماساچوست (MGH) سیستم میکروفلوئیدیکی رو واسه کشت و مثل سازی فراموشی طراحی کردن که نشون داده، خیلی از پلاکا و تجمعات پروتئینی می تونن بدون این که علایمی از فراموشی رو بسازن در مغز ما وجود دارا باشن اما وقتی که التهاب عصبی در مغز برگشت می کنن، این پروتئینا می تونن موجب مرگ انفجاری و تصادعی نورونا شده و مشکلات شناختی رو بسازن که برایند اون بروز زوال عقل و فراموشیه.

 

در این مطالعه تانزی و همکارانش در مرکز سیستم میکروفلوئیدیک طراحی شده، سلولای بنیادی عصبی جدا از بیماران آلزایمری رو کشت دادن و در نواحی پیرامونی سلولای گلیالی و آستروسیتا رو کشت دادن که نقش پشتیبان واسه سلولای بنیادی عصبی داشتن. چند هفته بعد مشاهده شد سطح آمیلوئید بتا و پروتئین tau و فاکتورهای التهابی موثر در مریضی فراموشی در این سیستم کشت زیاد شد. وقتی که میکروگلیاهای انسانی به بخش خارجی این سیستم کشت اضافه شد، اونا خیلی زود شروع به تغییرات ساختاری کردن و به صورت فعال از راه کانالای رابط بخش خارجی و مرکزی به ناحیه مرکزی مهاجرت کردن.

 

به محض ورود این میکروگلیاها به بخش مرکزی اونا مستقیما به نورونا حمله کردن و منتهی به آسیبای روشن به ساختارهای کلیدی اونا شدن. این در حالی بود که سطح فاکتورهای التهابی مانند TNF-alpha، اینترلوکین ۶ و اینترلوکین ۸ به طور قابل توجه زیاد شد. شش روز بعد بخش مرکزی تقریبا ۲۰ درصد نورون هاش رو از دست داد.

 

در ادامه محققین نشون دادن که بلوک کردن دو گیرنده در سلولای میکروگلیالی(گیرنده اینترفرون گاما و گیرنده ۴ شبه toll) می تونه مانع از التهاب عصبی شه و این می تونه فرصتی واسه طراحی داروهای نوین واسه مقابله با زوال عقل و فراموشی باشه.

 

 

.

منبع :

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت آکا
  • مطالب در رابطه
  • ی چه عوارضی داره؟!

التهاب آپاندیس | بیماری

(Appendicitis)

آپاندیس ، لوله کوچیک، باریک و انگشتی شکله که از روده بزرگ منشعب می شه. التهاب یهویی آپاندیس رو آپاندیسیت می گن.

آپاندیسیت در کودکان زیر ۲ سال نادره. معمولاآپاندیس با مدفوع، جسم خارجی و با احتمال خیلی کم با تومور بسته می شه.

در کودکان علائم و نشونه های آپاندیسیت با احتمال خیلی کم ظاهر می شه، بنابر این تشخیص معمولا به تأخیر میفته و احتمال پارگی آپاندیس بیشتره. ولی در بچه های بزرگ تر و بالغین تظاهرات بالینی مشخص هستن.

علائم و تظاهرات بالینی:

– با درد کولیکی(انقباض و گرفتگی) در دور و بر ناف شروع می شه. همزمان با افزایش و پیشرفت التهاب، درد به سمت پایین و سمت راست شکم مایل شده و درست در بالای محل زائده آپاندیس متمرکز می شه(نقطه مک بورنی)( Mcburney point).

– علائم اون کاهش اشتها یا بی اشتهایی، بیشتر تهوع و بعضی وقتا استفراغه.

– علامت ریباند تندرنس +(Rebound tenderness ): اگه به هنگام معاینه، سمت راست و پایین شکم رو با دست فشار داده و مدت کوتاهی نگه داریم و بعد دستمون رو ورداریم، به طور لحظه ای درد مریض بدتر می شه. این نشونه انتشار التهاب به سمت پرده صفاق (پرده پوشاننده لوله گوارشی) است.

– درد اولیه ممکنه مبهم باشه، ولی بعداً به طور زیادی شدید شدن می شه.

– معاینه رکتال باعث پیدایش درد سمت راست شکم می شه.

– اگه شخص به پشت دراز بکشه و پای راستش رو مستقیم بالا بیاره، در ناحیه تحتانی سمت راست شکم  درد احساس می شه.

– لمس ناحیه یه چهارم تحتانی سمت چپ شکم منتهی به احساس درد در ناحیه مقابل(سمت راست) می شه.

– در حالی که شخص به پشت دراز کشیده، اگه زانو و ران اون رو به سمت شکم خم کنیم و ساق پا رو به سمت داخل و خارج شکم بکشیم، این کار منتهی به ایجاد درد می شه.

– اگه پریتونیت (عفونت یا التهاب پرده صفاق) ایجاد شده باشه، عضله شکم در معاینه بسیار سخته.

درد شکمی با راه رفتن و سرفه کردن شاید بدتر می شه.

– تب که معمولا درزمان چندین ساعت اتفاق میفته.

علائم آزمایشگاهی:

افزایش تعداد گلبولای سفید خون در آزمایش CBC (شمارش کامل سلولای خونی)

سونوگرافی و سی تی اسکن شکمی شاید التهاب آپاندیس رو نشون میده.

جراحی آپاندیس تشخیص آپاندیسیت رو قطعی می کنه. این عمل با شکاف کوچیکی در ناحیه یه چهارم راست و پایین شکم انجام می شه.

البته همه جراحیا، یه آپاندیس عجیب رو نشون نمی ده. حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از موارد اعمال جراحی واسه آپاندیسیت مشکلی از آپاندیس رو نشون نمی ده، بلکه حکایت از مشکلی بالاتر از آپاندیسیت داره.

در این موارد، جراح آپاندیس رو برمی داره و بقیه شکم رو واسه فهمیدن به علل احتمالی درد بررسی می کنه. در بعضی موارد واسه این کار نیاز به شکاف جراحی وسیع تریه.

درمان:

بعد از قطعی شدن تشخیص با در نظر گرفتن علائم بالینی و یافته های آزمایشگاهی، جراحی باید هر چی سریع تر انجام شه. اگه شک به آبسه وجود داشته باشه، اول آنتی بیوتیک درمانی انجام می شه و بعد جراحی صورت میگیره.

مشکلات مریضی:

پارگی روده ها

گانگرن روده ها (مردگی بافت روده)

التهاب پرده صفاق (پریتونیت)

آبسه

منبع : tebyan.net

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت
  • مطالب در رابطه
  • آسونترین روش واسه درمان التهاب آپاندیس